វចនានុក្រមអនាម·[អ]តួព្យញ្ជនៈទី៣៣នៃអក្ខរក្រមព្យញ្ជនៈខ្មែរ, ជាតួព្យញ្ជនៈទី៨ក្នុងសេសវគ្គឬអវគ្គ។ តួព្យញ្ជនៈនេះមានអក្ខរសូរអន្តរជាតិ [ʔ ] សូរមាត់ មានទីបន្លឺនៅចន្លោះខ្សែសំឡេង។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមអ!ឧទានសព្ទ·[អ]សូរលាន់មាត់ដោយបញ្ជាក់សេចក្ដី ឬដោយបាត់ងឿងឆ្ងល់ជាដើម :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមអកតញ្ញុតានាម·[អៈ-កៈ-ត័ញ-ញុ-តា]ភាវៈ, ភាពឬដំណើរ ជាអ្នកមិនដឹងឧបការគុណដែលគេធ្វើហើយ (ចំពោះខ្លួន)។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមអកតញ្ញូ[អៈ-កៈ-ត័ញ-ញូ]អ្នកមិនដឹងឧបការគុណដែលគេបានធ្វើហើយ (ចំពោះខ្លួន)។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមអកតវេទិតានាម·[អៈ-កៈ-តៈ-វេ-ទិ-តា]ភាវៈនៃបុគ្គលអ្នកមិនតបគុណឬមិនគិតនឹងតបឧបការគុណគេ។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមអកនិដ្ឋ—[អៈ-កៈ-និត-ឋៈ—](ម.ព. អកនិដ្ឋ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមអកប្បិយគុណនាម·[អៈ-ក័ប-ប៉ិ-យ៉ៈ]ដែលមិនគួរ, មិនត្រូវទំនង, មិនសមដល់ការ; ដែលមានបញ្ញត្តិហាម :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមអកម្មកិរិយានាម·[អៈ-កាំ-ម៉ៈ-កិ-រ៉ិ-យ៉ា]កិរិយាសព្ទដែលមិនត្រូវការកម្មបទ ដូចជា ដេក, ដួល, ឈរ, អង្គុយ :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមអកម្មធាតុនាម·[អៈ-កាំ-ម៉ៈ-ធាត]មូលឬឫសដើមនៃកិរិយាសព្ទដែលមិនមានកម្ម (ព.វ.)។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក