វចនានុក្រម
ខ្ទីត
គុណនាម[ខ្ទីត]
ងទៅខាងក្រោយបន្តិច :
ប្រធានបទ
វចនានុក្រម.
ពាក្យខ្មែរ ២៥២៨៥ ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ។
រៀនតាមប្រធានបទ
ពាក្យក្នុងប្រធានបទ
ប្រធានបទផ្សេងទៀត · ២៥២៨៥ ពាក្យ
មើលអត្ថន័យ
វចនានុក្រម
ខ្ទឹង
នាម[ខ្ទឹង]
ឈ្មោះឈើមួយប្រភេទ សំបក និង ស្លឹកប្រហែលនឹងសុរភី, ផ្លែធ្វើប្រេងបាន, ផ្កាសម្បុរសក្រអូប។
វចនានុក្រម
ខ្ទឹម
នាម[ខ្ទឹម]
ឈ្មោះប្រទាលមួយប្រភេទ ប្រើជាគ្រឿងអាហារ ឬ ជាថ្នាំបាន :
វចនានុក្រម
ខ្ទុត
កិរិយាសព្ទ[ខ្ទុត]
(ព.អា.) កម្រើកគូទហើយទង្គិចញយៗ។
វចនានុក្រម
ខ្ទុតដី
នាម[ខ្ទុត-ដី]
ឈ្មោះបក្សីមួយប្រភេទ រូបតូចប៉ុនចាបពូក តែកន្ទុយវែង ច្រើនស្វែងរកអាហារផ្ទាល់នឹងដី មានអាការៈកម្រើកកន្ទុយ ដូចជាខ្ទុតដីរឿយៗ; ពាក្យរាបសាហៅថា សត្វប៉ាក់ប៉ើក។
វចនានុក្រម
ខ្ទុះ
នាម[ខ្ទុះ]
ឈាមកក ស ឬ ក្រហមខាប់ ដែលកើតឡើងនៅមុខដំបៅ ឬនៅមុខបូស :
វចនានុក្រម
ខ្ទួយ
នាម[ខ្ទួយ]
ឈ្មោះសត្វតូច មានទ្រនិចនៅចុងកន្ទុយ បើវាទិចមានពិសបណ្ដាលឱ្យឈឺពើតចាប់ខ្លាំង។
វចនានុក្រម
ខ្ទើត
កិរិយាសព្ទ[ខ្ទើត]
ប្រឹងឡើង, ចំកោងឡើង, មិនងាយចុះទៅក្រោមដោយបោះដោយវាយ :
វចនានុក្រម
ខ្ទើយ
នាម[ខ្ទើយ]
មនុស្សមានភេទ ស្ទើរប្រុស ស្ទើរស្រី :
វចនានុក្រម
ខ្ទេច
គុណនាម[ខ្ទេច]
ល្អិតដោយវាយ, ដោយដំឱ្យបែក។
វចនានុក្រម
ខ្ទេចខ្ទាំ
គុណនាម, គុណកិរិយា[ខ្ទេច-ខ្ទាំ]
(ព.ប្រ.) ដែលបែកបាក់ខ្ទេច; ដែលខូចខាត វិនាសអន្តរាយ :
វចនានុក្រម
ខ្ទេចខ្ទី
គុណកិរិយា, គុណនាម[ខ្ទេច-ខ្ទី]
ដែលខ្ទេចណាស់។
វចនានុក្រម
ខ្ទែង
គុណកិរិយា[ខ្ទែង]
ពាក្យសម្រាប់ចម្រើនពាក្យ ដើរ ឱ្យវិសេសឡើង។
វចនានុក្រម
ខ្ទែត
គុណនាម[ខ្ទែត]
កាងក្រទា :
វចនានុក្រម
ខ្ទោកៗ
គុណកិរិយា[ខ្ទោក-ខ្ទោក]
ពាក្យសម្រាប់ចម្រើនពាក្យ ញាក់, ពាក្យ ចាប់, ពាក្យ ពើត ឱ្យវិសេសឡើង :
វចនានុក្រម
ខ្ទះ
នាម[ខ្ទះ]
ឆ្នាំងធ្វើដោយដែក, ដោយស្ពាន់, ដោយទង់ដែង មានមាត់កំផាស សម្រាប់ចម្អិនអាហារ មានបែបផ្សេងៗ ខុសគ្នា :
វចនានុក្រម
ខ្ទះត្នោត
នាម[ខ្ទះ-ត្នោត]
ខ្ទះធំៗសម្រាប់រំងាស់ទឹកត្នោតធ្វើស្ករ។
វចនានុក្រម
ខ្ទ័រ
កិរិយាសព្ទ, គុណកិរិយា[ខ្ទ័រ]
ញ័រលាន់រំពងសង្កៀរត្រចៀក។