វចនានុក្រម
គ្រោះ
នាម[គ្រោះ]
គុណ; ទោស; សុខ; ទុក្ខ; ថ្នាំងថ្នាក់ ដែលកើតមានក្នុងកាលម្ដងៗ តាមដំណើរអំពើអាក្រក់ល្អរបស់បុគ្គលរាល់រូប :
ប្រធានបទ
វចនានុក្រម.
ពាក្យខ្មែរ ២៥២៨៥ ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ។
រៀនតាមប្រធានបទ
ពាក្យក្នុងប្រធានបទ
ប្រធានបទផ្សេងទៀត · ២៥២៨៥ ពាក្យ
មើលអត្ថន័យ
វចនានុក្រម
គ្រោះជា
ឈ្មោះ[គ្រោះ-ជា]
ចួនជា, លោជាប្រទះទៅលើស្រួល :
វចនានុក្រម
គ្រោះថ្នាក់
នាម[គ្រោះ-ថ្នាក់]
ហេតុការណ៍អាក្រក់ ដែលកើតឡើងភ្លាមៗឬដោយចៃដន្យ :
វចនានុក្រម
គ្រោះថ្នាក់ការងារ
នាម[គ្រោះ-ថ្នាក់-កា-ងា]
គ្រោះថ្នាក់ដែលកើតឡើងក្នុងពេលបំពេញការងារ ឬក្នុងពេលធ្វើដំណើរទៅមកបំពេញការងារ :
វចនានុក្រម
គ្រោះមហន្តរាយ
នាម[គ្រោះ-មៈ-ហន់-តៈ-រ៉ាយ]
ការខូចខាតដ៏ធំធេង (ទ្រព្យសម្បត្តិ ជីវិតមនុស្ស សត្វ...) ដែលបង្កឡើងដោយធម្មជាតិឬដោយមនុស្ស។
វចនានុក្រម
គ្រោះរញ្ជួយដី
នាម[គ្រោះ-រុញ-ជួយ-ដី]
បាតុភូតធម្មជាតិដែលបង្កឡើងជាការញ័រកក្រើកនៃផ្ទៃដីដោយការបញ្ចេញថាមពលភ្លាមៗពីស្រទាប់សិលាក្រោមផ្ទៃដី :
វចនានុក្រម
គ្រោះរាំងស្ងួត
នាម[គ្រោះ-រាំង-ស្ងួត]
ការខូចខាតផលដំណាំបណ្ដាលមកពីកង្វះកំណកអាកាស កង្វះសំណើមក្នុងដីជាពិសេស កង្វះទឹកភ្លៀងរយៈពេលយូរនៃតំបន់ណាមួយ។
វចនានុក្រម
គ្រៅ
បរិវារសព្ទ[គ្រៅ]
ពាក្យសម្រាប់និយាយផ្សំនឹងពាក្យ គ្រឿង ថា គ្រឿងគ្រៅ គឺ គ្រឿងច្រើនមុខផ្សំគ្នាជាពួកមួយ :
វចនានុក្រម
គ្រំ
នាម[គ្រំ]
ឈ្មោះខ្យងមួយពួក :
វចនានុក្រម
គ្លុយកូស
នាម[គ្លុយ-កូស]
(ជីវ.) ស្ករម្យ៉ាងដែលជាប្រភពថាមពលនៃសរីរាង្គមានជីវិតនិងជាធាតុផ្សំមួយនៃអ៊ីដ្រូកាបួជាច្រើន។
វចនានុក្រម
គ្លុយស៊ីដ
នាម[គ្លុយ-ស៊ីត]
(ជីវ.) សារធាតុស្ករជាកាបូនអ៊ីដ្រាត។
វចនានុក្រម
គ្វាម
នាម[គ្វាម]
ដំណើរ; បទ; បែបបទ (របស់គាថា, ពាក្យកាព្យ) :
វចនានុក្រម
គ្វីនទីលាន
គុណនាម[គ្វីន-ទី-លាន]
ចំនួន ១០០០ក្វាទ្រីលាន ស្មើនឹង ១ម៉ឺនបកោដិតាមបកតិសំខ្យាខ្មែរបុរាណ (មានសូន្យ១៨)។
វចនានុក្រម
ឃ
នាម[ឃ]
តួព្យញ្ជនៈទី៤នៃអក្ខរក្រមព្យញ្ជនៈខ្មែរ និងជាតួព្យញ្ជនៈទី៤ក្នុងវគ្គទី១។ តួព្យញ្ជនៈនេះមានអក្ខរសូរអន្តរជាតិ [kʰ] ជាព្យញ្ជនៈរនាំងក្រអូម ខ្យល់មាត់ សូរស្ទះ ធនិត អឃោសៈ។
វចនានុក្រម
ឃរ
នាម[ឃៈ-រៈ]
ផ្ទះ, លំនៅឋាន, កន្លែង។
វចនានុក្រម
ឃរណី
នាម[ឃៈ-រៈ-នី]
ស្ត្រីជាម្ចាស់ផ្ទះ, មេផ្ទះ, ប្រពន្ធ (ព.កា.)។
វចនានុក្រម
ឃរមូល
នាម[ឃៈ-រៈ-មូល]
ឫសសំណង់ផ្ទះ។
វចនានុក្រម
ឃរាវាស
[ឃៈ-រា-វាស]
ការនៅគ្រប់គ្រងផ្ទះ។