វចនានុក្រម
ងោង
នាម[ងោង]
សាច់ឆ្អើរដែលនៅទំពុលៗ កំពុងក្ដៅហើយទម្លាក់ចុះក្នុងផេះដើម្បីយកជាតិប្រៃ, ខាងក្នុងនៅស្រស់សម្រាប់ទុកបរិភោគយូរថ្ងៃយូរខែបាន; ជួនកាលគេយកត្រីមកធ្វើដែរ តែច្រើនយកត្រីប្រា; ច្រើននិយាយថា ងៀតងោង គឺនិយាយភ្ជាប់ទាំងងៀតទាំងងោង។
ប្រធានបទ
វចនានុក្រម.
ពាក្យខ្មែរ ២៥២៨៥ ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ។
រៀនតាមប្រធានបទ
ពាក្យក្នុងប្រធានបទ
ប្រធានបទផ្សេងទៀត · ២៥២៨៥ ពាក្យ
មើលអត្ថន័យ
វចនានុក្រម
ងោចៗ
គុណកិរិយា[ងោច-ងោច]
ដែលទទូចដដែលៗរឿយៗ :
វចនានុក្រម
ងោះ
នាម[ងោះ]
ឈ្មោះរូបមួយក្នុងរឿងខ្យងស័ង្ខ ជារូបអាក្រក់ក្រងុះ :
វចនានុក្រម
ងៅ
គុណកិរិយា[ងៅ]
ពាក្យសម្រាប់ប្រើជាជំនួយពាក្យ ក្រហម ឱ្យឃើញប្លែកជាងប្រក្រតី :
វចនានុក្រម
ងំ
គុណនាម[ងំ]
ក្ដៅសព្វ, ឆ្អិន :
វចនានុក្រម
ង៉ក់
គុណកិរិយា[ង៉ក់]
ពាក្យសម្រាប់ចម្រើនពាក្យ ឈប់ ទច់ ឱ្យវិសេសឡើង :
វចនានុក្រម
ង៉ាង
គុណកិរិយា[ង៉ាង]
ពាក្យសម្រាប់ប្រើជាជំនួយពាក្យ តឹង ឱ្យប្លែកឡើងជាងប្រក្រតី :
វចនានុក្រម
ង៉ាងៗ
ឧទានសព្ទ[ង៉ាង-ង៉ាង]
សូរឮដោយវាយ, ដោយគោះគ្រឿងវាយដំមានរគាំង ឬ ឃ្មោះជាដើម។
វចនានុក្រម
ង៉ាញ់ៗ
ឧទានសព្ទ[ង៉ាញ់-ង៉ាញ់]
សូរឮដោយឆ្កែគ្រហឹមញេញធ្មេញ ដើម្បីការខ្លួន ឬ ការមិនឱ្យឆ្កែឯទៀតដណ្ដើមអាហារចំណីដែលខ្លួនវាបានមក។
វចនានុក្រម
ង៉ាវ
នាម[ង៉ាវ]
ដាវដងវែង; រាជសព្ទហៅថា ព្រះសែងង៉ាវ។
វចនានុក្រម
ង៉ាវៗ
ឧទានសព្ទ[ង៉ាវ-ង៉ាវ]
សូរសម្រែកឆ្មា :
វចនានុក្រម
ង៉ាំ
នាម[ង៉ាំ]
គន្លាក់ ឬ ងៀងក្បឿងបន្ទះធំសម្រាប់ដាក់ឱ្យកិបជាប់ :
វចនានុក្រម
ង៉ាំង
ឧទានសព្ទ[ង៉ាំង]
សូរឮដោយឆ្កែកោះ ឬ ដោយកូនក្មេងតូចយំខ្លាំង :
វចនានុក្រម
ង៉ាំង៉ូវ
នាម[ង៉ាំ-ង៉ូវ]
ក្រូចឆ្មារត្រាំទឹកអំបិលទាំងមូល ប្រើជាគ្រឿងសម្ល ឬជាភេសជ្ជៈផ្អែមក៏បាន :
វចនានុក្រម
ង៉ាំងៗ
ឧទានសព្ទ[ង៉ាំង-ង៉ាំង]
(ម.ព. ង៉ាំង)។
វចនានុក្រម
ង៉ាំៗ
ឧទានសព្ទ[ង៉ាំ-ង៉ាំ]
សូរឆ្កែប្រខាំគ្នា ឮសូរស្រដៀងនឹង ង៉ាញ់ៗ ដែរ។
វចនានុក្រម
ង៉ិកង៉ក់
កិរិយាសព្ទ[ង៉ិក-ង៉ក់]
ងេកងោក, ធ្វើមាយាញ៉ិកញ៉ក់ (ម្ញ៉ិកម្ញ៉ក់)។
វចនានុក្រម
ង៉ឹក
ឧទានសព្ទ[ង៉ឹក]
សូរទង្គិច, សូរអួល ហើយត្អើក ឬ សូរត្អើកតាមធម្មតា :