ចង្រិត
ឈ្មោះសត្វល្អិតមានស្លាបហើរបាន, មាន ចង្រិតដូង, ចង្រិតដែក ជាដើម។ (ព.ពុ.) ថា :
ពាក្យខ្មែរ ២៥២៨៥ ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ។
ប្រធានបទផ្សេងទៀត · ២៥២៨៥ ពាក្យ
ឈ្មោះសត្វល្អិតមានស្លាបហើរបាន, មាន ចង្រិតដូង, ចង្រិតដែក ជាដើម។ (ព.ពុ.) ថា :
បាត់បង់, ហិនហោច, រេចរឹល, របេះរបោច :
ឧបទ្រព, សភាពដែលបង្អាប់ស្រីសួស្ដី, ដែលបណ្ដាលឱ្យមានទុក្ខ, មានកង្វល់, មានភយន្តរាយ :
ឈ្មោះត្រីល្អិតមានស្រកា; ត្រីចង្វាមានច្រើនប្រភេទ :
ថ្នាក់បទនៃភ្លេងដែលមានសំឡេងលើកដាក់ ខ្ពស់ទាប យឺតលឿនជាដើម :
អ្វីៗដែលឆ្វាយ :
ចន្លោះដែលឆែកៗ :
(ស.ស.) អាហារសម្រាប់បព្វជិតក្នុងពុទ្ធសាសនា :
ប្រដាប់ធ្វើដោយឈើ ឬ ឫស្សីមានតម្ពក់សម្រាប់ឆាយចំបើង, ឆាយស្មៅ។
ជ្រលងទឹកតូច :
ពាក្យសម្រាប់និយាយផ្សំជាមួយនឹងពាក្យ ចង្អៀត :
តម្រង់, សំដៅចំអ្វីនីមួយៗ ដោយចង្អុលដៃ :
ឈ្មោះម្រាមនៅត្រង់ចន្លោះចង្អុលដៃនិងនាងដៃ។ ស្រុកខ្លះហៅ ម្រាមទោល។
អវយវៈត្រង់ម្រាមបន្ទាប់មេដៃ សម្រាប់ចង្អុល។
(ម.ព. ចង្ហូរ)។
គន្លងនង្គ័លក្នុងនាទីថ្នាលសំណាបដែលគេបែងជាជ្រលង :
ឈ្មោះឈើមួយប្រភេទ មានសាច់រឹងប្រើធ្វើសសរផ្ទះជាប់ណាស់ ប៉ុន្តែពិបាកអារ ពិបាកឈូសណាស់។
រានសម្រាប់ឆ្អើរត្រី, ឆ្អើរសាច់, ឆ្អើរនំ, ឆ្អើរម្ទេស ជាដើម។