វចនានុក្រម
ចរី
នាម[ចៈ-រ៉ី]
កាំបិតមួយប្រភេទ សណ្ឋានលំនាំស្រដៀងនឹងកាំបិតព្រា តែមានផ្លែវែងស្រៀវតូចរៀវ មកខាងគល់ទល់នឹងដង។
ប្រធានបទ
វចនានុក្រម.
ពាក្យខ្មែរ ២៥២៨៥ ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ។
រៀនតាមប្រធានបទ
ពាក្យក្នុងប្រធានបទ
ប្រធានបទផ្សេងទៀត · ២៥២៨៥ ពាក្យ
មើលអត្ថន័យ
វចនានុក្រម
ចលនការ
នាម[ចៈ-ឡៈ-ណៈ-កា]
និន្នាការកើនឡើង ឬថយចុះជាបន្តបន្ទាប់នូវថ្លៃ ឬបរិមាណនៃមូលបត្រ ឬទំនិញដែលត្រូវបានជួញដូរក្នុងរយៈពេលមួយ :
វចនានុក្រម
ចលនទ្រព្យ
នាម[ចៈ-ឡៈ-ណៈ-ទ្រ័ប]
ទ្រព្យរបស់ដែលអាចលើកដាក់ រុះរើ ឬដឹកនាំពីកន្លែងមួយទៅកាន់កន្លែងមួយទៀតបាន :
វចនានុក្រម
ចលនវត្ថុ
នាម[ចៈ-ឡៈ-ណៈ-វ័ត-ថុ]
វត្ថុ ឬទ្រព្យរបស់ដែលកម្រើកបាន, ដែលលើកដាក់ ឬដឹកនាំពីកន្លែងមួយទៅកាន់កន្លែងមួយទៀតបាន មានតុ ទូ ជាដើម។
វចនានុក្រម
ចលនា
នាម[ចៈ-ឡៈ-ណា]
ការកម្រើក, ការមិនតាំងនៅស្ងៀម, ដំណើររវើកជានិច្ច :
វចនានុក្រម
ចលនាចក្រ
នាម[ចៈ-ឡៈ-ណា-ចាក់]
គ្រឿងចក្រប្រកបដោយចលនា, ម៉ាស៊ីនដែលដើរដោយចំហាយ។
វចនានុក្រម
ចលាចល
នាម[ចៈ-ឡា-ចល់]
ដំណើរកក្រើករំពើក; ជ្រួលច្របល់, ជ្រួលច្រាល់, រចល់, រវល់រចល់ :
វចនានុក្រម
ចល័ត
គុណនាម, នាម[ចៈ-ឡាត់]
ដែលកម្រើក, ដែលមិនឋិតនៅនឹងតែមួយកន្លែង, ដែលធ្វើចលនាទៅត្រង់នេះខ្លះ ត្រង់នោះខ្លះ :
វចនានុក្រម
ចសកកូល
នាម[ចៈ-សៈ-កៈ-កូល]
អំបូររុក្ខជាតិដែលមានស្លឹកតូចៗដូចគេរៀបចំជាស្រេច មានផ្កាជាចង្កោមនិងឧភតោភេទ រួមមានឈើអូក ដើមកៅឡាក់ ដើមឈើប៊ីចនិងដើមឈើដទៃទៀត។
វចនានុក្រម
ចហាង
នាម[ចៈ-ហាង]
ខ្លាមួយពួករូបសណ្ឋានស្រដៀងនឹងសីហៈ, ច្រើនមាននៅព្រៃធំៗ ក្នុងតំបន់ជំនាប់ ខេត្តកំពត :
វចនានុក្រម
ចាក
នាម[ចាក]
ឈ្មោះឈើតចសារជាតិមួយប្រភេទ សន្តាននឹងជ្រែ តែដុះក្នុងទឹក, ស្លឹកប្រើប្រក់ផ្ទះ, ផ្លែខ្ចីប្រើបរិភោគបាន ដូចផ្លែត្នោតខ្ចី, ច្រើនមានសម្បូណ៌ នៅក្នុងដែនកម្ពុជាក្រោម :
វចនានុក្រម
ចាកចេញ
កិរិយាសព្ទ[ចាក-ចេញ]
(ព.ប្រ.) ឈប់គោរពតាម ឈប់ធ្វើតាម (សន្ធិសញ្ញា ឬកិច្ចព្រមព្រៀងណាមួយ) :
វចនានុក្រម
ចាកឹក
កិរិយាសព្ទ[ចា-កឹក]
ទង្គិចគ្នា (ពាក្យប្រើក្នុងល្បែងឡូ, ល្បែងចាប៉ឹក)។
វចនានុក្រម
ចាក់
កិរិយាសព្ទ[ចាក់]
បុះដោយគ្រឿងប្រហារមានមុខស្រួច។ យកអ្វីៗក្រៅអំពីគ្រឿងប្រហារទៅបុះឬរុក :
វចនានុក្រម
ចាក់កណ្ដាញ់
គុណនាម[ចាក់-កន់-ដាញ់]
ដែលក្រញាញ់ចាក់ស្រេះ, ដែលចំពាក់ស្មុគស្មាញ រកដើមចុងពុំឃើញ :
វចនានុក្រម
ចាក់កន្ទ្រង់
កិរិយាសព្ទ[ចាក់-កន់-ទ្រង់]
លោតដោយជើងតែម្ខាង ត្រង់ក្រឡាគំនូសដែលគូសដីតាមកំណត់។
វចនានុក្រម
ចាក់ក្បាច់
កិរិយាសព្ទ, គុណកិរិយា[ចាក់-ក្បាច់]
បញ្ចេញឬបង្ហាញក្បាច់ប្លែកៗ :
វចនានុក្រម
ចាក់ក្រឡេក
កិរិយាសព្ទ[ចាក់-ក្រ-ឡេក]
យកដៃទៅចាក់ ឬ ចុចត្រង់កន្លែងដែលរសើបឱ្យភ្ញាក់, តែកាលណាភ្ញាក់ តោងងាកយ៉ាងរហ័ស; បុរាណយកទំនងត្រង់នេះមកបង្កើតជាពាក្យសម្រាប់និយាយ គឺសំដៅថា ចាក់ទៅហើយ នឹងក្រឡេកមិនខាន។