វចនានុក្រម
ចោទក៍
នាម[ចោត]
(ម.ព. ចោទកៈ)។
ប្រធានបទ
វចនានុក្រម.
ពាក្យខ្មែរ ២៥២៨៥ ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ។
រៀនតាមប្រធានបទ
ពាក្យក្នុងប្រធានបទ
ប្រធានបទផ្សេងទៀត · ២៥២៨៥ ពាក្យ
មើលអត្ថន័យ
វចនានុក្រម
ចោទនា
នាម[ចោ-ទៈ-នា]
ការចោទ, ដំណើរចោទ, សេចក្ដីចោទ; ការដាស់តឿន; ការរំអុកឱ្យដោយទទូច។
វចនានុក្រម
ចោម
កិរិយាសព្ទ[ចោម]
ព័ទ្ធ :
វចនានុក្រម
ចោមពុង
កិរិយាសព្ទ[ចោម-ពុង]
ដណ្ដប់សំពត់ព័ទ្ធក្រោមក្លៀកប្រសព្វជាយទាំងពីរខាងមុខបិទដោះ ហើយសៀតភ្ជាប់ចុកត្រសុកត្រង់ដើមទ្រូង :
វចនានុក្រម
ចោរ
នាម[ចោ]
ជនអ្នកលួចគេ, ល្មួច :
វចនានុក្រម
ចោរកណ្ដកា
នាម[ចោ-រ៉ៈ-ក័ន-ដៈ-កា]
(ម.ព. ចោរកណ្ដកៈ)។
វចនានុក្រម
ចោរកណ្ដកៈ
នាម[ចោ-រ៉ៈ-ក័ន-ដៈ-កៈ]
បន្លា, ចម្រូង គឺ ចោរ ឬចោរដែលទុកស្មើបន្លា ទុកស្មើចម្រូង (ចោរសាហាវដែលធ្វើឱ្យអ្នកស្រុកភិតភ័យស្ញប់ស្ញែងខ្លាំង បណ្ដាលឱ្យស្រុកភូមិលំនៅទុកស្មើព្រៃដែលសុទ្ធតែបន្លា ឬចម្រូង)។
វចនានុក្រម
ចោរកណ្ដក៍
នាម[ចោ-រ៉ៈ-ក័ន]
(ម.ព. ចោរកណ្ដកៈ)។
វចនានុក្រម
ចោរកន្តារ
នាម[ចោ-រ៉ៈ-ក័ន-តា-រៈ] ឬ [ចោ-កន់-តា]
ផ្លូវឆ្ងាយដាច់ស្រយោលដែលមានពួកចោរនៅចាំស្កាត់។
វចនានុក្រម
ចោរកម្ម
នាម[ចោ-រ៉ៈ-កាំ]
អំពើររបស់ចោរ, អំពើលួចប្លន់។
វចនានុក្រម
ចោរឃាត
នាម[ចោ-រ៉ៈ-ឃាត]
ការពិឃាតចោរ :
វចនានុក្រម
ចោរឃាតកម្ម
នាម[ចោ-រ៉ៈ-ឃា-តៈ-កាំ]
អំពើពិឃាតចោរ, ការពិឃាតចោរ។
វចនានុក្រម
ចោរឃាតកៈ
នាម[ចោ-រ៉ៈ-ឃា-តៈ-កៈ]
អ្នកពិឃាតចោរ, អ្នកសម្លាប់ចោរ។
វចនានុក្រម
ចោរឃាតក៍
នាម[ចោ-រ៉ៈ-ឃាត]
(ម.ព. ចោរឃាតកៈ)។
វចនានុក្រម
ចោរម័ត្ត
នាម[ចោ-រ៉ៈ-ម៉ាត់]
មនុស្សលួចទ្រព្យគេ ដោយរពឹសដៃនិងប្រកាន់ទម្លាប់អាក្រក់។
វចនានុក្រម
ចោរម័ទ
នាម[ចោ-រ៉ៈ-ម៉ាត់]
ជំងឺផ្លូវចិត្ត ដែលមានទម្លាប់លួចយករបស់អ្នកដទៃ។
វចនានុក្រម
ចោល
កិរិយាសព្ទ[ចោល]
បោះបង់, លែងបង់ :
វចនានុក្រម
ចោលទៃ
កិរិយាសព្ទ[ចោល-ទៃ]
ស្លាប់ក្នុងវេលាកំពុងដើរដំណើរ ឬស្លាប់ក្នុងសង្គ្រាម ចោលទៃដែលយកពីផ្ទះទៅ (ព.ទ្រ.)។