វចនានុក្រម
ឆ្កឹះឆ្កៀល
កិរិយាសព្ទ, គុណកិរិយា[ឆ្កឹស-ឆ្កៀល]
(ព.ប្រ.) ចាក់ចុចនាយអាយដូចជាគេឆ្កឹះឆ្កៀលផងមិនលែង :
ប្រធានបទ
វចនានុក្រម.
ពាក្យខ្មែរ ២៥២៨៥ ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ។
រៀនតាមប្រធានបទ
ពាក្យក្នុងប្រធានបទ
ប្រធានបទផ្សេងទៀត · ២៥២៨៥ ពាក្យ
មើលអត្ថន័យ
វចនានុក្រម
ឆ្កឺត
គុណកិរិយា[ឆ្កឺត]
ខ្នឺប, ដែលបះអើតក្រអឺតឡើង, ខ្មឺតឡើង :
វចនានុក្រម
ឆ្កុយ
គុណកិរិយា[ឆ្កុយ]
រ៉ុយ, ដែលទៅរ៉ុយៗ ឥតងាកបែរ ឥតរេរា :
វចនានុក្រម
ឆ្កូត
កិរិយាសព្ទ[ឆ្កូត]
ឆូតទឹកដោយច្រវាឬដោយចែវ តម្រង់ទូកឱ្យត្រង់ជាជំនួសចង្កូត។
វចនានុក្រម
ឆ្កួត
គុណនាម[ឆ្កួត]
ដែលខូចសតិ, ខូចចរិត វិលវក់ឥតដឹងខុសត្រូវ :
វចនានុក្រម
ឆ្កួត!
ឧទានសព្ទ[ឆ្កួត]
ពាក្យពោលបង្អាប់, បន្ទច់បង្អាក់, ជេរបង្អាប់ដោយប្រដូចនឹងមនុស្សឆ្កួត :
វចនានុក្រម
ឆ្កួតជ្រូក
នាម, គុណនាម[ឆ្កួត-ជ្រូក]
ឈ្មោះរោគមួយប្រភេទ បណ្ដាលកើតអំពីខ្យល់កាចក្នុងសន្តាន ឆក់ឱ្យដួល ឱ្យប្រកាច់ បែកពពុះមាត់ (រោគនេះមិនមែនមានជាប់ជាប្រក្រតីទេ យូរៗទើបធ្វើទុក្ខម្ដងៗ) :
វចនានុក្រម
ឆ្កៀល
កិរិយាសព្ទ[ឆ្កៀល]
ខ្វេះកកាយគាស់អ្វីៗ ដោយម្រាមដៃ, ចុងកាំបិតឬដែកស្រួចជាដើម។
វចនានុក្រម
ឆ្កៀស
កិរិយាសព្ទ[ឆ្កៀស]
កៀសឆ្កៀល :
វចនានុក្រម
ឆ្កែ
នាម[ឆ្កែ]
សត្វជើង ៤ពួកមួយ រស់នៅអាស្រ័យនឹងមនុស្ស។
វចនានុក្រម
ឆ្កែញាំង
នាម[ឆ្កែ-ញាំង]
ឈ្មោះសត្វល្អិតមួយ ពួកភមរជាតិ នៅអាស្រ័យនឹងសំបុកដែលវាធ្វើដោយដីស្អិតដោយសារទឹកមាត់វា។
វចនានុក្រម
ឆ្កែស្រែង
នាម[ឆ្កែ-ស្រែង]
ឈ្មោះឈើមួយប្រភេទ សំបកក្រាស់សាច់ធូរជ្រោក ច្រើនប្រើជាថ្នាំបង្ហុយដំបៅ ដែលកើតដោយរបួស ឬរូស, កោសលាយនឹងថ្នាំឯទៀត ជក់កែរោគឫសដូងខ្យល់។
វចនានុក្រម
ឆ្កោក
កិរិយាសព្ទ[ឆ្កោក]
ធ្វើទុក្ខធ្វើទោស ដោយចងរឹតរួតព្យួរបន្តោក :
វចនានុក្រម
ឆ្គង
គុណនាម[ឆ្គង]
ដែលគង, ឆ្វេង, មិនគប្បី, ឆ្ងើយ, មិនសម :
វចនានុក្រម
ឆ្គាំ
បរិវារសព្ទ[ឆ្គាំ]
ពាក្យសម្រាប់និយាយផ្សំនឹង ឆ្គង :
វចនានុក្រម
ឆ្ងក
នាម[ឆ្ងក]
ទ្រូងសត្វជើង ៤:
វចនានុក្រម
ឆ្ងក់
គុណកិរិយា[ឆ្ងក់]
ដែលមានដំណើរត្រង់ហើយរលាក់ផង :
វចនានុក្រម
ឆ្ងក់ៗ
គុណកិរិយា[ឆ្ងក់-ឆ្ងក់]
(ម.ព. ឆ្ងក់)។