វចនានុក្រម
ជុច
នាម[ជុច]
ប្រដាប់នេសាទត្រីមួយប្រភេទ ត្បាញប្រទាក់ជាក្រឡាដោយបន្ទោះផ្ដៅជាដើម មានសណ្ឋានទ្រវែង ត្បាញភ្ជិតបាត ទុកមាត់ឱ្យនៅច្រហ សម្រាប់ដាក់ត្រីធំឱ្យស្ទុះចូលជាប់ថយក្រោយពុំរួច :
ប្រធានបទ
វចនានុក្រម.
ពាក្យខ្មែរ ២៥២៨៥ ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ។
រៀនតាមប្រធានបទ
ពាក្យក្នុងប្រធានបទ
ប្រធានបទផ្សេងទៀត · ២៥២៨៥ ពាក្យ
មើលអត្ថន័យ
វចនានុក្រម
ជុណ្ហប័ក្ខ
នាម[ជុន-ហៈ-ប៉័ក]
ចំណែកខែខាងព្រះចន្ទ្រភ្លឺ គឺចំណែកខាងខ្នើត។
វចនានុក្រម
ជុតិមតី
គុណនាម[ជុ-តិ-មៈ-តី]
(ម.ព. ជុតិមន្ត)។
វចនានុក្រម
ជុតិមន្ត
គុណនាម[ជុ-តិ-ម៉ន់]
ដែលមានសេចក្ដីរុងរឿង, ដែលមានពន្លឺត្រចះ។
វចនានុក្រម
ជុតិមន្តី
គុណនាម[ជុ-តិ-ម៉ន់-តី]
(ម.ព. ជុតិមន្ត)។
វចនានុក្រម
ជុតិមា
គុណនាម[ជុ-តិ-ម៉ា]
(ម.ព. ជុតិមន្ត)។
វចនានុក្រម
ជុល
កិរិយាសព្ទ[ជុល]
ចាក់ស្រែះ, ដេរព្រាងជាមុន :
វចនានុក្រម
ជុលី
នាម[ជុ-លី]
ម្រាមដៃ, ក្រពុំម្រាមដៃ (ពាក្យសម្រាប់ប្រើក្នុងកាព្យ) :
វចនានុក្រម
ជុំ
កិរិយាសព្ទ, គុណកិរិយា[ជុំ]
មូលគ្នា។
វចនានុក្រម
ជុំកន្លង់
គុណនាម, នាម[ជុំ-កន់-ឡង់]
ដែលព័ទ្ធជុំចួបជិតឥតមានចន្លោះ (និយាយចំពោះតែស្រម៉ល័ខនិងស្រកាជើងមាន់) :
វចនានុក្រម
ជុំជិត
គុណកិរិយា[ជុំ-ជិត]
មូលមិត្ត, ផ្ដុំគ្នាច្រើនមីរដេរដាស, ដែលចោមរោមហ៊ុមព័ទ្ធជិត :
វចនានុក្រម
ជុំទិស
គុណកិរិយា[ជុំ-ទឹស]
គ្រប់ទីកន្លែង, គ្រប់មជ្ឈដ្ឋាន :
វចនានុក្រម
ជុំរុំ
គុណកិរិយា[ជុំ-រុំ]
ដែលជួបជុំមូលគ្នាឥតមានសល់ម្នាក់ :
វចនានុក្រម
ជុំវិញ
ធ្នាក់[ជុំ-វិញ]
ដែលព័ទ្ធរុំពីខាងក្រៅ :
វចនានុក្រម
ជុះ
កិរិយាសព្ទ[ជុះ]
បន្ទោឧច្ចារៈ (ព.សា.) ; ពាក្យរាបសាថា ដោះទុក្ខសត្វធំ; ពាក្យខ្ពស់ថា បន្ទោឧច្ចារៈ, បន្ទោបង់ឧច្ចារៈ, ធ្វើឧច្ចារកិច្ច។
វចនានុក្រម
ជូជក
នាម[ជូ-ជក់]
ឈ្មោះព្រាហ្មណ៍ម្នាក់ជាស្មូម មានក្នុងរឿងវេស្សន្តរជាតក។
វចនានុក្រម
ជូត
កិរិយាសព្ទ[ជូត]
សម្អាតដោយយកសំពត់ឬកំណាត់សំពត់ជាដើម ដុសជម្រះមន្ទិលឬឱ្យស្ងួតទឹក។
វចនានុក្រម
ជូតកម្ម
នាម[ជូ-តៈ-កាំ]
អំពើភ្នាល់, ការលេងល្បែងភ្នាល់។