វចនានុក្រម
កាកាវ
នាម[កា-កាវ]
ឈ្មោះឈើដំណាំមួយប្រភេទ ផ្លែរាងពងក្រពើ ទំហំប្រមាណប៉ុនកំភួនដៃមនុស្សចាស់ មានឆ្នូតៗ គ្រាប់ទុំពណ៌ត្នោត ប្រើការជាបង្អែមផ្សេងៗ :
ប្រធានបទ
វចនានុក្រម.
ពាក្យខ្មែរ ២៥២៨៥ ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ។
រៀនតាមប្រធានបទ
ពាក្យក្នុងប្រធានបទ
ប្រធានបទផ្សេងទៀត · ២៥២៨៥ ពាក្យ
មើលអត្ថន័យ
វចនានុក្រម
កាកី
នាម[កា-កី]
ឈ្មោះរឿងនិទានមួយដែលហៅថា រឿងកាកី។
វចនានុក្រម
កាក់
នាម[កាក់]
ឈ្មោះអាវមួយបែបឥតដៃ :
វចនានុក្រម
កាក់កប
កិរិយាសព្ទ, គុណកិរិយា[កាក់-កប]
រីកចម្រើន ប្រសើរឡើង ដោយចេះតែចម្រុងចម្រើនឡើង :
វចនានុក្រម
កាក់ទុក
កិរិយាសព្ទ[កាក់-ទុក]
ឃាត់ទុក រក្សាទុក រារាំងទុក ស្ទាក់ដំណើរមិនឱ្យទៅមុខ :
វចនានុក្រម
កាក់ល្អិត
នាម[កាក់-ល្អិត]
ចំនួនប្រាក់កាសឬរបស់ទ្រព្យបន្តិចបន្តួច, អ្វីដែលមិនធំដុំ :
វចនានុក្រម
កាក់ៗ
ឧទានសព្ទ[កាក់-កាក់]
សូរឮដោយសំឡេងសត្វស្លាប មានសត្វចចាតជាដើម ដែលយំតន្ថើន។
វចនានុក្រម
កាខែកកាខោក
ឧទានសព្ទ[កា-ខែក-កា-ខោក]
សូរឮដោយរបស់ដែលចាស់មិនណែនមិនជិតស្និទ្ធ, សូរមិនស្រួលមិនពីរោះ។
វចនានុក្រម
កាគី
គុណនាម[កា-គី]
ដែលមានពណ៌លឿងត្នោត :
វចនានុក្រម
កាង
កិរិយាសព្ទ[កាង]
លាតចំកាងទៅខាង :
វចនានុក្រម
កាច
គុណនាម[កាច]
ដែលជិតពេញ :
វចនានុក្រម
កាចា
នាម[កា-ចា]
ស្រទាប់ខាងក្រៅដែលរឹងនិងរលោងនៃធ្មេញ; ស្រទាប់ក្រៅរលោងនៃចាន ផើងផ្កាជាដើម :
វចនានុក្រម
កាចុង
នាម[កា-ចុង]
(គីមី.) អ៊ីយ៉ុងដែលមានបន្ទុកវិជ្ជមាន :
វចនានុក្រម
កាច់
កិរិយាសព្ទ[កាច់]
ធ្វើឱ្យបាក់ :
វចនានុក្រម
កាច់កុង
គុណនាម[កាច់-កុង]
ដែលបត់បែនចុះឡើង ដូចជាផ្លូវជាដើម :
វចនានុក្រម
កាច់ចង្កូត
កិរិយាសព្ទ[កាច់-ចង់-កូត]
ទាញឬបង្វិលដៃចង្កូតយានជំនិះទៅតាមទិសដៅនៃការធ្វើដំណើរ ដឹកនាំឬគ្រប់គ្រងស្ថាប័នណាមួយ :
វចនានុក្រម
កាច់ចង្កេះ
គុណកិរិយា[កាច់-ចង់-កេះ]
ដែលមានចលនាចង្កេះម្ដងទៅឆ្វេងម្ដងទៅស្ដាំ :
វចនានុក្រម
កាច់ជ្រុង
នាម[កាច់-ជ្រុង]
ទីតាំងនៅកែងផ្លូវ។