វចនានុក្រម
ទក្ខិណានុប្បទាន
នាម[ទ័ក-ខិ-ណា-នុប-ប៉ៈ-ទាន]
អំណោយដែលគេឧទ្ទិសផលនៃទក្ខិណាទាន ចំពោះទៅបុគ្គលដែលទៅកាន់បរលោកហើយ :
ប្រធានបទ
វចនានុក្រម.
ពាក្យខ្មែរ ២៥២៨៥ ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ។
រៀនតាមប្រធានបទ
ពាក្យក្នុងប្រធានបទ
ប្រធានបទផ្សេងទៀត · ២៥២៨៥ ពាក្យ
មើលអត្ថន័យ
វចនានុក្រម
ទក្ខិណាព័ត៌
នាម[ទ័ក-ខិ-ណា-ព័រ]
ដំណើរដែលដើរវិលជាទក្សិណ ក្នុងឱកាសនៃកិច្ចការណាមួយ មានការមង្គលជាដើម។
វចនានុក្រម
ទក្ខិណាវដ្ដ
នាម[ទ័ក-ខិ-ណា-វ័ត]
(ម.ព. ទក្ខិណាព័ត៌)។
វចនានុក្រម
ទក្ខិណេយ្យបុគ្គល
នាម[ទ័ក-ខិ-ណៃ-យ៉ៈ-បុក-គល់]
បុគ្គលអ្នកគួរទទួលនូវទក្ខិណាទាន។
វចនានុក្រម
ទក្ខិណេយ្យសម្បទា
នាម[ទ័ក-ខិ-ណៃ-យ៉ៈ-សាំ-ប៉ៈ-ទា]
ការដល់ព្រម ឬសមប្រកបដោយទក្ខិណេយ្យបុគ្គល, សម្បាទារបស់ទក្ខិណេយ្យបុគ្គល :
វចនានុក្រម
ទក្ខិណោទក
នាម[ទ័ក-ខិ-ណោ-ទៈ-កៈ] ឬ [ទ័ក-ខិ-ណោ-ទក់]
ទឹកជាគ្រឿងចម្រើន គឺទឹកដែលច្រួចដាក់លើបាតដៃនៃបដិគ្គាហកបុគ្គល ក្នុងពេលដែលគេឱ្យទានរួចភ្លាមៗ :
វចនានុក្រម
ទក្សិណ
នាម[ទ័ក-សិន]
ឈ្មោះទិសធំ១ជាគូប្រទល់ត្រង់គ្នានឹងទិសឧត្តរ :
វចនានុក្រម
ទក្សិណោទក
នាម[ទ័ក-ក្សិ-ណោ-ទៈ-កៈ] ឬ [ទ័ក-ក្សិ-ណោ-ទក់]
ទឹកជាគ្រឿងចម្រើន។
វចនានុក្រម
ទក្ស្នោទក
នាម[ទ័ក-ស្នោ-ទៈ-កៈ]
(ម.ព. ទក្ខិណោទក)។
វចនានុក្រម
ទង
[ទង]
ធាងតូចដែលកាន់ផ្លែមកជាប់នឹងមែក ឬជាប់ផ្ទាល់នឹងដើម :
វចនានុក្រម
ទងកន្ត្រៃ
នាម[ទង-កន់-ត្រៃ]
ឈ្មោះសត្វបក្សីមួយប្រភេទ សម្បុរខ្មៅរូបរាងដូចសត្វរន្ទេប កន្ទុយក៏ឆែកដូចគ្នា ប៉ុន្តែមានព្រុយតែមួយ។
វចនានុក្រម
ទងគន្លង
នាម[ទង-គន់-លង]
លំអាន, ហេតុ, ទំនង; ដំណើរទំនង :
វចនានុក្រម
ទងត្រសក់
នាម[ទង-ត្រ-សក់]
សរសៃដែលមានសណ្ឋានជាទងៗនៅក្នុងស្រោមអណ្ឌៈ។
វចនានុក្រម
ទងត្រា
នាម[ទង-ត្រា]
សំបុត្ររបស់សេនាបតី ឬមេទ័ព ឬក៏ព្រះរាជអាជ្ញាហ្លួង ដែលមានបោះត្រា (ប្រើតែពីក្នុងសម័យបុរាណ)។
វចនានុក្រម
ទងត្រៅ
នាម[ទង-ត្រៅ]
ឈ្មោះពស់មួយប្រភេទ មានដងខ្លួនរៀវស្រដៀងនឹងទងត្រៅសម្បុរបៃតងចាស់សន្តានពស់តុកកែ :
វចនានុក្រម
ទងបង្ហួរ
នាម[ទង-បង់-ហួ]
(ម.ព. ដងបង្ហួរ)។
វចនានុក្រម
ទងវង
គុណនាម[ទង-វង]
ទ្រទេសទ្រទន់, ល្វាសល្វន់, ល្វតល្វៃសមរម្យ (ប្រើតែក្នុងកាព្យ) :
វចនានុក្រម
ទងសុក
នាម[ទង-សុក]
ទងផ្ចិត, អន្តរសរីរាង្គមានសណ្ឋានប្រហាក់ប្រហែលខ្សែពួរដែលតភ្ជាប់ពីផ្ចិតទារកទៅសុក ដើម្បីបញ្ជូនសារធាតុចិញ្ចឹម។