វចនានុក្រម
ទោណព្រាហ្មណ៍
នាម[ទោ-ណៈ-ព្រាម]
ឈ្មោះព្រាហ្មណ៍មួយរូប ជាប្រធានចាត់ចែងបូជាព្រះបរមសពព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធ និងបានចែកព្រះបរមសារីរិកធាតុរបស់ព្រះពុទ្ធទៅឱ្យក្សត្រផ្សេងៗ ទាំង ៨នគរ។
ប្រធានបទ
វចនានុក្រម.
ពាក្យខ្មែរ ២៥២៨៥ ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ។
រៀនតាមប្រធានបទ
ពាក្យក្នុងប្រធានបទ
ប្រធានបទផ្សេងទៀត · ២៥២៨៥ ពាក្យ
មើលអត្ថន័យ
វចនានុក្រម
ទោម
នាម[ទោម]
ឈ្មោះសត្វស្លាបពួកមួយ ជើងវែង សម្បុរលាយចម្រុះខៀវ, ស, ក្រហម, ទំហំស្រដៀងគ្នានឹងមាន់ទឹកច្រើនរស់នៅលើត្រឹប។
វចនានុក្រម
ទោមនស្ស
នាម[ទោ-មៈ-នាស់]
សេចក្ដីតូចចិត្ត, សេចក្ដីអាក់អន់ចិត្ត :
វចនានុក្រម
ទោមនស្សកម្ម
នាម[ទោ-មៈ-នាស់-សៈ-កាំ]
ការធ្វើឱ្យអ្នកដទៃតូចចិត្ត មិនសប្បាយចិត្ត ឬមួម៉ៅ។
វចនានុក្រម
ទោរ
គុណនាម, គុណកិរិយា[ទោ]
ដែលទ្រេតឈោងទៅខាងនាយឬមកខាងអាយ :
វចនានុក្រម
ទោល
នាម[ទោល]
កម្រាស់បញ្ឈរ គឺកម្រាស់ដែលទីទៃពីបន្ទារ។
វចនានុក្រម
ទោលនា
នាម[ទោ-លៈ-នា]
ចម្ងាយពីចំណុចកណ្ដាលទៅកម្ពស់ ឬពីចំណុចកណ្ដាលទៅបាតនៃរលកមួយ ដូចជា រលកសំឡេងជាដើម។
វចនានុក្រម
ទោស
នាម[ទោស]
ការប្រទូស្ត, កំហឹង; សម្អប់, កំហុស :
វចនានុក្រម
ទោសការណ៍
នាម[ទោ-សៈ-កា]
ហេតុ, ដំណើរ ដែលនាំបណ្ដាលឱ្យកើតទោស ឬ ដែលប្រកបដោយទោស។
វចនានុក្រម
ទោសចរិត
គុណនាម, នាម[ទោ-សៈ-ចៈ-រ៉ិត]
ចរិតប្រកបដោយទោស; បុគ្គលដែលក្រាស់ដោយទោស។
វចនានុក្រម
ទោសចិត្ត
នាម[ទោ-សៈ-ចិត]
ចិត្តប្រកបដោយទោស, ចិត្តដែលបណ្ដាលជាទោស។
វចនានុក្រម
ទោសញ្ញូ
នាម[ទោ-ស័ញ-ញូ]
អ្នកស្គាល់ទោស, អ្នកស្គាល់ខុសត្រូវ (អ្នកប្រាជ្ញ)។
វចនានុក្រម
ទោសពៃរ៍
នាម[ទោស-ពៃ]
ទោសនិងពៀរ, ទោសជាពៀរ :
វចនានុក្រម
ទោសមូល
នាម[ទោ-សៈ-មូល]
ឫសអកុសលដែលបណ្ដាលអំពីទោស, ទោសជាឫសនៃអកុសល។
វចនានុក្រម
ទោសាគតិ
នាម[ទោ-សា-គៈ-តិ]
សេចក្ដីលំអៀងព្រោះទោស, ដំណើរលំអៀងដោយសម្អប់។
វចនានុក្រម
ទោសានុទោស
នាម[ទោ-សា-នុ-ទោស]
ទោសតូចនិងទោសធំ, ទោសកំហុសគ្រប់យ៉ាង។
វចនានុក្រម
ទោសោ
នាម[ទោ-សា]
កើតទោសោ គឺកើតកំហឹង។
វចនានុក្រម
ទោស័ក
នាម[ទោ-សាក់]
ស័កទីពីរនៃឆ្នាំ ក្នុងចំនួនស័កឆ្នាំទាំងដប់។