វចនានុក្រម
ធ្មៅ
នាម[ធ្មៅ]
ឈ្មោះប្រទាលមួយប្រភេទពួកទាល់, មើមស្ងោរបរិភោគបាន (ហៅតាមទម្លាប់ស្រុក, អ្នកស្រុកខ្លះហៅ ធ្មៅ, ខ្លះហៅ ខ្មូវ)។
ប្រធានបទ
វចនានុក្រម.
ពាក្យខ្មែរ ២៥២៨៥ ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ។
រៀនតាមប្រធានបទ
ពាក្យក្នុងប្រធានបទ
ប្រធានបទផ្សេងទៀត · ២៥២៨៥ ពាក្យ
មើលអត្ថន័យ
វចនានុក្រម
ធ្យាន
នាម[ធ្យាន]
(ម.ព. ឈាន)។
វចនានុក្រម
ធ្យានចិត្ត
នាម[ធ្យា-នៈ-ចិត]
(ម.ព. ឈានចិត្ត ក្នុង ឈាន២)។
វចនានុក្រម
ធ្យានផល
នាម[ធ្យា-នៈ-ផល់]
(ម.ព. ឈានផល ក្នុង ឈាន២)។
វចនានុក្រម
ធ្យានពល
នាម[ធ្យា-នៈ-ពល់]
(ម.ព. ឈានពល ក្នុង ឈាន២)។
វចនានុក្រម
ធ្យានសុខ
នាម[ធ្យា-នៈ-សុក]
(ម.ព. ឈានសុខ ក្នុង ឈាន២)។
វចនានុក្រម
ធ្យានឫទ្ធិ
នាម[ធ្យា-នៈ-រឹត]
(ម.ព. ឈានឫទ្ធិ ក្នុង ឈាន២)។
វចនានុក្រម
ធ្យានានុភាព
នាម[ធ្យា-នា-នុ-ភាប]
(ម.ព. ឈានានុភាព ក្នុង ឈាន២)។
វចនានុក្រម
ធ្យានិពុទ្ធ
នាម[ធ្យា-និ-ពុត]
ព្រះពុទ្ធមានឈាន, ឈានរបស់ព្រះពុទ្ធ។
វចនានុក្រម
ធ្យូង
[ធ្យូង]
សំណល់ប្រឆេះ, សំណល់កម្លោចនៃឧសឬឈើជាដើម មានពណ៌ខ្មៅ ដែលមិនទាន់ឆេះសុសខ្ទេចទៅជាផេះ :
វចនានុក្រម
ធ្យូងថ្ម
នាម[ធ្យូង-ថ្ម]
រ៉ែជាសារធាតុរឹង ពណ៌ខ្មៅឬត្នោត កើតក្នុងស្រទាប់ផែនដីយូរលង់ ប្រើសម្រាប់ដុត :
វចនានុក្រម
ធ្លក
នាម[ធ្លក]
ឈ្មោះឈើមួយប្រភេទពួកចំបក់ ផ្លែទុំសាច់ម៉ដ្ឋស្រដៀងនឹងក្រមួនមាត់ ក្លិនក្រអូបល្ងាន់ មានម្លប់ក្រាស់ជិតត្រឈៃ។
វចនានុក្រម
ធ្លា
[ធ្លា]
ផ្លូវធំដែលបររទេះបាន :
វចនានុក្រម
ធ្លាក់
កិរិយាសព្ទ[ធ្លាក់]
មិនបានជោគជ័យក្នុងការប្រឡង, ការប្រកួត ជាដើម :
វចនានុក្រម
ធ្លាក់ភ្នែក
គុណកិរិយា[ធ្លាក់-ភ្នែក]
(សំនួន.) ដែលធ្ងន់ភ្នែកពព្រឹម បើកភ្នែកស្ទើរមិនរួច ដោយសារសេពគ្រឿងស្រវឹងច្រើនជោកជាំ :
វចនានុក្រម
ធ្លាក់ស
នាម[ធ្លាក់-ស]
អាការៈធ្លាក់រំអិលពណ៌សតាមផ្លូវបន្តពូជរបស់ស្ត្រីក្នុងចន្លោះពេលមានរដូវ ពេលមានគភ៌ ពេលបំបៅកូន និងក្រោយពេលអស់រដូវ។
វចនានុក្រម
ធ្លាប់
ធ្នាក់[ធ្លាប់]
តែង, តែងតែ, រមែង, ដែលមានទម្លាប់ :
វចនានុក្រម
ធ្លាយ
កិរិយាសព្ទ[ធ្លាយ]
រហែក, ធ្លុះ, របើក ដោយមានកម្លាំងខ្លាំងឬមានទម្ងន់មកពិតប៉ះច្រាន :