វចនានុក្រម
កុងទ័រ
នាម[កុង-ទ័រ]
ឧបករណ៍សម្រាប់វាស់បរិមាណអ្វីមួយ ដូចជាបរិមាណទឹក ថាមពលអគ្គិសនី ល្បឿនជាដើម :
ប្រធានបទ
វចនានុក្រម.
ពាក្យខ្មែរ ២៥២៨៥ ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ។
រៀនតាមប្រធានបទ
ពាក្យក្នុងប្រធានបទ
ប្រធានបទផ្សេងទៀត · ២៥២៨៥ ពាក្យ
មើលអត្ថន័យ
វចនានុក្រម
កុងផាត់
នាម[កុង-ផាត់]
ឃ្នាបជើងសសរ។
វចនានុក្រម
កុងស៊ី
នាម[កុង-ស៊ី]
ក្រុមចូលហ៊ុនរកស៊ី ពីជំនាន់មុនមានដូចជា កុងស៊ីស្រា, កុងស៊ីអាភៀន, កុងស៊ីបញ្ចាំជាដើម។
វចនានុក្រម
កុងស៊ុល
[កុង-ស៊ុល]
អាជ្ញាពាណិជ្ជការបម្រុង។
វចនានុក្រម
កុង្សីយ៍
នាម[កុង-សី]
ក្រុមឬពួកអ្នកទូន្មាន។
វចនានុក្រម
កុង្សីយ៍សេនាបតី
នាម[កុង-សី-សេ-ណា-ប៉ៈ-ដី]
ក្រុមជំនុំរាជការផែនដីធំ មានសេនាបតីទាំង ៤ជាចតុស្តម្ភ មានអគ្គមហាសេនាជាអធិបតី សព្វថ្ងៃហៅថា គណៈរដ្ឋមន្ត្រី។
វចនានុក្រម
កុញ
កិរិយាសព្ទ, គុណកិរិយា[កុញ]
ទញ់ :
វចនានុក្រម
កុញ្ជរ
នាម[កុញ-ជ]
សត្វចតុប្បាទមានប្រមោយ ដូចជាដំរីជាដើម។
វចនានុក្រម
កុញ្ជរាធិបតី
គុណនាម[កុញ-ជៈ-រ៉ា-ធិ-ប៉ៈ-ដី]
ដែលជាធំលើពួកអ្នករក្សាដំរី។
វចនានុក្រម
កុដិ
នាម[កុត]
ខ្ទម; ផ្ទះ; លំនៅរបស់អ្នកបួស។
វចនានុក្រម
កុដិកភត្ត
នាម[កុ-ដិ-កៈ-ភ័ត]
ភត្តដែលទាយកប្រគេនដល់បព្វជិត ដែលអាស្រ័យនៅក្នុងកុដិ, ក្នុងខ្ទម។
វចនានុក្រម
កុដុម្ពិកៈ
[កុ-ដុម-ពិ-កៈ]
អ្នកមានសម្បត្តិដោយផលប្រយោជន៍កើតអំពីស្រែចម្ការច្បារដំណាំ។ សម្ដីនិយាយច្រើនក្លាយមកជា ក្ដុម្ពី។
វចនានុក្រម
កុណ្ឌក
នាម[កុន-ឌក់]
ផង់អង្ករ, ល្អងអង្ករ។ ពាក្យនេះប្រើក្លាយមកជា កន្ទក់។
វចនានុក្រម
កុណ្ឌល
នាម[កុន-ឌល់]
ប្រដាប់សម្រាប់ពាក់ត្រចៀក មានទំហូ, កាវ ជាដើម។
វចនានុក្រម
កុណ្ឌី
នាម[កុន-ឌី]
ប្រដាប់សម្រាប់ដាក់ទឹកច្រូច, ទីកោទឹក :
វចនានុក្រម
កុទិដ្ឋិ
នាម[កុ-ទិត-ថិ]
ទិដ្ឋិអាក្រក់, ការយល់ឃើញខុសចាកសេចក្ដីពិត, សេចក្ដីយល់ឃ្វាងពីគន្លងធម៌ (មិច្ឆាទិដ្ឋិ)។
វចនានុក្រម
កុន
នាម[កុន]
កល, កលឧបាយ :
វចនានុក្រម
កុប
ឧទានសព្ទ[កុប]
សូរឮដោយគោះ, ដោយចោះ, ចឹកអ្វីៗ :