វចនានុក្រម
បាក់សាច់
គុណនាម[បាក់-សាច់]
ដែលប្រែសាច់រកកល់ស្អុយខូចរសជាតិប្រក្រតីដើម (ច្រើនប្រើចំពោះតែត្រី) :
ប្រធានបទ
វចនានុក្រម.
ពាក្យខ្មែរ ២៥២៨៥ ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ។
រៀនតាមប្រធានបទ
ពាក្យក្នុងប្រធានបទ
ប្រធានបទផ្សេងទៀត · ២៥២៨៥ ពាក្យ
មើលអត្ថន័យ
វចនានុក្រម
បាក់ស្បាត
កិរិយាសព្ទ, គុណកិរិយា[បាក់-ស្បាត]
បាក់ចិត្តខ្លាចរអាលែងហ៊ានបញ្ចេញរូបស្បាតតទៅទៀត :
វចនានុក្រម
បាខែង
នាម[បា-ខែង]
ឈ្មោះភ្នំតូច ១ក្នុងខេត្តសៀមរាប, មានប្រាសាទថ្មបុរាណតូចមួយនៅលើនោះ។
វចនានុក្រម
បាគង
នាម[បា-គង]
ឈ្មោះប្រាសាទថ្មបុរាណ១នៅស្រុកសូទ្រនិគម (ស្រុករលួស) ក្នុងខេត្តសៀមរាប។
វចនានុក្រម
បាគោ
នាម[បា-គោ]
ឈ្មោះប្រាសាទបុរាណ ១ក្នុងស្រុកសូទ្រនិគម នៅខាងជើងប្រសាទបាគង។
វចនានុក្រម
បាង
នាម[បាង]
មាត់ច្រកសមុទ្រដែលមានសណ្ឋានលយលូកចេញ :
វចនានុក្រម
បាងកក
នាម[បាង-កក]
ឈ្មោះក្រុងរបស់ប្រទេសសៀមដែលតាំងជារាជធានីសព្វថ្ងៃនេះ; ក្នុងសម័យនេះ សៀមហៅថា ក្រុងទេពមហានគរ ឬហៅត្រឹមតែ ក្រុងទេព ក៏បាន។
វចនានុក្រម
បាច
កិរិយាសព្ទ[បាច]
លើកជះ, សាច, ប្រាយ :
វចនានុក្រម
បាចទឹក
កិរិយាសព្ទ[បាច-ទឹក]
(សំនួន.) និយាយចោទប្រកាន់ឬទម្លាក់កំហុសដាក់គ្នាទៅវិញទៅមក។
វចនានុក្រម
បាចសរ
នាម[បាច-ស]
ឈ្មោះល្បែងលេងទឹកមួយប្រភេទសម្រាប់ពួកក្មេងលេងបាចទឹកមុជទឹកចាប់ញៀចគ្នា គឺក្មេងម្នាក់បាចទឹកទៅរកក្មេងម្នាក់ដោយស្រែកថា បាចសរ! ហើយមុជគេចក្នុងទឹក, ក្មេងម្នាក់ដែលមិនមុជទឹកនោះប្រុងចាំចាប់ញៀច, បើឃើញងើបត្រង់ជិតខ្លួន ក៏ស្ទុះទៅចាប់ស្លឹកត្រចៀកជាប់ស្រែកថា ញៀច!, បើអ្នកមុជងើបនោះគេចរួចក៏ខានញៀច :
វចនានុក្រម
បាចិត្តិយៈ
នាម[ប៉ា-ចិត-តិ-យ៉ៈ]
ឈ្មោះអាបត្តិពួកមួយ (ក្នុងអាបត្តិ ៧កង) ជាទោសសម្រាប់ភិក្ខុ ឬភិក្ខុនីក្នុងព្រះពុទ្ធសាសនា (ព.វិ.)។
វចនានុក្រម
បាច់
[បាច់]
សំណុំអ្វីៗដែលគេចងរួមគ្នាមិនឱ្យរាត់រាយ :
វចនានុក្រម
បាញ
បរិវារសព្ទ[បាញ]
ពាក្យបរិវាររបស់ពាក្យ បូញ :
វចនានុក្រម
បាញ់
កិរិយាសព្ទ[បាញ់]
ប្រហារ ឬលោះដោយអាវុធមានកាំ គឺអាវុធដែលមានគ្រាប់, មានរំសេវឬមានព្រួញ :
វចនានុក្រម
បាញ់កាញ់
នាម[បាញ់-កាញ់]
ម្សៅខ្សាយចំហុយហាន់ជាបន្ទះសរសៃ។
វចនានុក្រម
បាញ់ចានឿក
នាម[បាញ់-ចា-នឿក]
(ម.ព. ក្រឡោជី)។
វចនានុក្រម
បាញ់ឆែវ
នាម[បាញ់-ឆែវ]
(ម.ព. អំបែងស្នូល)។
វចនានុក្រម
បាញ់ឌុក
នាម[បាញ់-ឌុក]
ឈ្មោះបង្អែមមួយប្រភេទស្រដៀងនឹងនំកូរ មានពណ៌បៃតងដោយសារទឹកស្លឹកតើយប៉ុន្តែមានរសសាប ពេលបរិភាគគេលាយជាមួយនឹងទឹកស្ករ ល្ង និងខ្ទិះដូង។