វចនានុក្រម
កំប៉ុក
នាម[កំ-ប៉ុក]
ដបតូចខ្លីធ្វើពីដី សាច់ដូចពាងឬខួច :
ប្រធានបទ
វចនានុក្រម.
ពាក្យខ្មែរ ២៥២៨៥ ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ។
រៀនតាមប្រធានបទ
ពាក្យក្នុងប្រធានបទ
ប្រធានបទផ្សេងទៀត · ២៥២៨៥ ពាក្យ
មើលអត្ថន័យ
វចនានុក្រម
កំប៉ុង
នាម[កំ-ប៉ុង]
បំពង់តូចខ្លីធ្វើដោយសាំង្កសីឬដោយដែកស៊ីវីឡាត :
វចនានុក្រម
កំប៉ុល
គុណនាម[កំ-ប៉ុល]
ដែលខ្លីហើយមូលត្រមុល :
វចនានុក្រម
កំប៉ុស
នាម[កំ-ប៉ុស]
ល្បាយនៃអង្គធាតុសរីរាង្គ ដែលបានមកពីសំណល់សរីរាង្គនានា ដូចជា សំណល់ពីផ្ទះបាយ, សំណល់កសិកម្ម :
វចនានុក្រម
កំប៉ូត
នាម[កំ-ប៉ូត]
សក់ដែលគេកោរជុំវិញទុកឱ្យនៅសល់តែមួយដុំ :
វចនានុក្រម
កំប៉ើញ
គុណនាម[កំ-ប៉ើញ]
ដែលខ្លីខើច អស់សម្រុង :
វចនានុក្រម
កំប៉េង
គុណនាម[កំ-ប៉េង]
(ព.ទ្រ.) ដែលប៉េងទៅខាង :
វចនានុក្រម
កំប៉េត
បរិវារសព្ទ[កំ-ប៉េត]
ពាក្យសម្រាប់និយាយផ្សំនឹងពាក្យ កំប៉ូត ថា កំប៉េតកំប៉ូត គឺដែលមានសភាពរកេតរកូត :
វចនានុក្រម
កំប៉េវអារ៉េវ
គុណនាម[កំ-ប៉េវ-អា-រ៉េវ]
ស្គមកំព្រឹងកំព្រយ តឺតរខឺត :
វចនានុក្រម
កំប៉េះ
គុណនាម, នាម[កំ-ប៉េះ]
អ្វីៗដែលកំបុត; ទាល់, រាក់។ ច្រើននិយាយថា កំប៉េះគូទ, រាក់កំប៉េះ។
វចនានុក្រម
កំប៉ែត
នាម[កំ-ប៉ែត]
ឈ្មោះឈើមួយប្រភេទ ក្នុងពួកទន្លា ជាឈើមានឫសច្រើន, ច្រើនដុះប្របមាត់ស្ទឹង, មាត់ព្រែក មានប្រយោជន៍ដាំការពារមិនឱ្យច្រាំងបាក់។
វចនានុក្រម
កំប៉ោក
គុណនាម[កំ-ប៉ោក]
ដែលប៉ោង, ធំប៉ោង :
វចនានុក្រម
កំប៉ោង
គុណនាម[កំ-ប៉ោង]
(ព.ទ្រ.) ដែលប៉ោងឡើង, ដែលប៉ោងទៅខាងមុខ :
វចនានុក្រម
កំប៉ោយ
នាម[កំ-ប៉ោយ]
កំប៉ូតសក់វែង ទុកខាងក្រោយក្បាលឬសក់សេះដែលនៅចុងប៉ូចក្បាល :
វចនានុក្រម
កំប្រុក
នាម[កំ-ប្រុក]
សត្វព្រៃមាឌតូច ជើង ៤ក្នុងពួកសត្វមានដោះ រោមវែងទន់ញឹក កន្ទុយត្រសុំ មុខធ្មេញបែបកណ្ដុរ សម្បុរប្រផេះក៏មាន ក្រហមក៏មាន។
វចនានុក្រម
កំប្រេវ
គុណនាម[កំ-ប្រេវ]
ដែលស្គមពុំសូវមានសាច់ឈាម :
វចនានុក្រម
កំប្រោង
នាម[កំ-ប្រោង]
ស្បោងធ្វើដោយបន្ទោះឫស្សី បន្ទោះផ្ដៅ ឬដោយស្បែក មានដៃយួរដូចអ៊ុយ សម្រាប់ដាក់សរពើអ្វីតូចៗ ស្រាលៗ ឬត្រីសាច់បន្លែ, សម្រាប់កាន់ជាប់នឹងខ្លួន។
វចនានុក្រម
កំប្រោន
គុណកិរិយា[កំ-ប្រោន]
ពាក្យសម្រាប់និយាយជាមួយនឹងពាក្យកិរិយាប្រួញរួញខ្លួនហើយឱបដៃ :