វចនានុក្រម
ក្ងុង
គុណនាម[ក្ងុង]
កោងសណ្ឋានកង់ :
ប្រធានបទ
វចនានុក្រម.
ពាក្យខ្មែរ ២៥២៨៥ ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ។
រៀនតាមប្រធានបទ
ពាក្យក្នុងប្រធានបទ
ប្រធានបទផ្សេងទៀត · ២៥២៨៥ ពាក្យ
មើលអត្ថន័យ
វចនានុក្រម
ក្ងុល
គុណកិរិយា, គុណនាម[ក្ងុល]
ដែលមានដំណើរឱន, មានរាងឱន :
វចនានុក្រម
ក្ងុះ
គុណនាម[ក្ងុះ]
ខ្លីឥតសមរម្យ, អាប់ឥតរាសី។
វចនានុក្រម
ក្ងួរ
គុណនាម[ក្ងួ]
ដែលមានសំឡេងវល់ និយាយមិនសូវច្បាស់ដោយខ្យល់ចេញពីច្រមុះច្រើន ព្រោះខូចមណ្ឌលច្រមុះឬធ្លុះគល់ក្រអូម, ដាច់កន្លើត :
វចនានុក្រម
ក្ងៀក
គុណនាម[ក្ងៀក]
ដែលក្ងៀងផ្អៀងទន់ទៅម្ខាង :
វចនានុក្រម
ក្ងៀង
គុណនាម[ក្ងៀង]
ផ្អៀង :
វចនានុក្រម
ក្ងេះ
គុណកិរិយា[ក្ងេះ]
ពាក្យសម្រាប់ចម្រើនពាក្យ ខ្មៅ ឱ្យវិសេសឡើង។
វចនានុក្រម
ក្ងែង
គុណនាម[ក្ងែង]
ដែលមានសន្លាក់កែងដៃជាប់គ្នាលាមិនត្រង់ដោយមានរបួសឬរោគបៀតបៀន :
វចនានុក្រម
ក្ងោក
នាម[ក្ងោក]
ឈ្មោះសត្វបក្សីធំមួយប្រភេទ មានរោមស្លាបដុះនៅលើក្បាលដូចជាជុក មានឆ្នាល់ដូចមាន់ សំណុំកន្ទុយធំវែង មានត្រានៅចុងរោមកន្ទុយទាំងអស់ សម្រែកឮខ្លាំង ហើយស្អា។
វចនានុក្រម
ក្ដ
នាម[ក្ដ]
(ព.ទ្រ.) គុយ្ហប្រទេស, អវយវៈបុរសគឺអង្គជាត; ពាក្យគួរសម, រាបសាហៅ កេរ្តិ៍ខ្មាស, ខ្មាសប្រុស; ពាក្យខ្ពស់, ពាក្យថ្លៃថ្លាហៅ គុយ្ហប្រទេសឬគុយ្ហាវយវៈ "អវយវៈកំបាំង"។
វចនានុក្រម
ក្ដក់
កិរិយាសព្ទ[ក្ដក់]
ធ្វើសូរនឹងមាត់ ផ្ទាត់នឹងអណ្ដាត :
វចនានុក្រម
ក្ដន់
គុណកិរិយា[ក្ដន់]
ពាក្យសម្រាប់ចម្រើនពាក្យ ណែន ឱ្យវិសេសឡើង :
វចនានុក្រម
ក្ដាត
នាម[ក្ដាត]
ឈ្មោះដំណាំជាបន្លែមួយយ៉ាងពួកត្រាវ, មានមើម ធាងប្រើជាបន្លែឬអន្លក់បាន។
វចនានុក្រម
ក្ដាត់
គុណនាម[ក្ដាត់]
ក្រៃលែង, ណាស់, ពេក :
វចនានុក្រម
ក្ដាន់
នាម[ក្ដាន់]
ឈ្មោះម្រឹគមួយប្រភេទ មានស្នែងម្ខាងៗ បែកខ្នែងជា ៣ដូចជាប្រើស តែរូបតូចជាងប្រើស, សម្បុរក៏ខុសគ្នាពីប្រើស។
វចនានុក្រម
ក្ដាប់
កិរិយាសព្ទ[ក្ដាប់]
រួបក្រសោបបិទម្រាមដៃ :
វចនានុក្រម
ក្ដាម
នាម[ក្ដាម]
ឈ្មោះសត្វមានស្នូក ជើង ១០ភ្នែកលៀន; ក្ដាមមានច្រើនយ៉ាង :
វចនានុក្រម
ក្ដាមកាច់
នាម[ក្ដាម-កាច់]
អាការៈឈឺចាប់ ដែលសរសៃពួរឡើងរឹងធ្វើឱ្យសន្លាក់ប្រអប់ដៃជើងបត់មិនបានក្នុងរយៈពេលខ្លី ហើយធ្វើឱ្យមានការឈឺចាប់។