វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
កុសល
នាម· noun [កុ-សល់]មកពីភាសាបាលី
Learner aid: noun · [កុ-សល់] — From Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
កម្មដែលកម្ចាត់បង់នូវអំពើអាក្រក់ (បុណ្យ)។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
៣ ន័យនិយមន័យ
១
កម្មដែលកម្ចាត់បង់នូវអំពើអាក្រក់ (បុណ្យ)។
២
ដែលល្អប្រពៃ, ដែលជាបុណ្យ :
ឧទាហរណ៍
“ចិត្តកុសល។”
៣
ដែលប៉ិនប្រសប់, ឈ្លាសវាងវៃ :
ឧទាហរណ៍
“កុសលបណ្ឌិត។”
ចំណាំការប្រើប្រាស់
(ព.ផ្ទ. អកុសល)។
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
ប្រវត្តិ និងប្រភព
ប្រភពពាក្យ
មកពីភាសាបាលី
From Pali.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា.)
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់