វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
កូនក្រាប់
នាម· noun [កូន-ក្រាប់]
Learner aid: noun · [កូន-ក្រាប់]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ស្រីអ្នកចាំទទួលពាក្យបន្តពីអ្នកផ្ដើមច្រៀង ហើយវាយក្រាប់ បន្ទរថែមតាមចង្វាក់ភ្លេងផង (ច្រើនប្រើក្នុងវង់ល្ខោនខ្មែរ) :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ស្រីអ្នកចាំទទួលពាក្យបន្តពីអ្នកផ្ដើមច្រៀង ហើយវាយក្រាប់ បន្ទរថែមតាមចង្វាក់ភ្លេងផង (ច្រើនប្រើក្នុងវង់ល្ខោនខ្មែរ) :
ឧទាហរណ៍
“កូនក្រាប់តែងតែស្ដាប់អ្នកផ្ដើមបទ។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់