វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
កូនឃ្លី
នាម· noun [កូន-ឃ្លី]
Learner aid: noun · [កូន-ឃ្លី]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ប្រដាប់ធ្វើអំពីកែវ មានសណ្ឋានជាដុំមូលមានលំអដោយព័ណ៌ផ្សេងៗសម្រាប់បោះប្រមៀលលេង។
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖កូនគ្លី
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
៣ ន័យនិយមន័យ
១
ប្រដាប់ធ្វើអំពីកែវ មានសណ្ឋានជាដុំមូលមានលំអដោយព័ណ៌ផ្សេងៗសម្រាប់បោះប្រមៀលលេង។
២
ប៉េងប៉ុង :
ឧទាហរណ៍
“កីឡាវាយកូនឃ្លីលើតុ។”
៣
កីឡាមួយប្រភេទ ដែលមានអ្នកប្រកួតវាយប៉េងប៉ុងមួយគូឬពីរគូ :
ឧទាហរណ៍
“កីឡាវាយប៉េងប៉ុងឬគេហៅជាផ្លូវការថា កីឡាវាយកូនឃ្លីលើតុ។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់