វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
កូនជឹង
នាម· noun [កូន-ជឹង]
Learner aid: noun · [កូន-ជឹង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
មនុស្សស្ថិតក្រោមបញ្ជាគេ, អ្នកដែលបម្រើផលប្រយោជន៍របស់គេ :
Learner aid: noun · [កូន-ជឹង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
មនុស្សស្ថិតក្រោមបញ្ជាគេ, អ្នកដែលបម្រើផលប្រយោជន៍របស់គេ :
មនុស្សស្ថិតក្រោមបញ្ជាគេ, អ្នកដែលបម្រើផលប្រយោជន៍របស់គេ :
“វាជាកូនជឹងគេទេ។”