វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
កែង
នាម· noun [កែង]
Learner aid: noun · [កែង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ប្រដាប់ជាងឈើសម្រាប់ផ្ទៀងឱ្យត្រឹមត្រង់ជ្រុង :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
៤ ន័យនិយមន័យ
១
ប្រដាប់ជាងឈើសម្រាប់ផ្ទៀងឱ្យត្រឹមត្រង់ជ្រុង :
ឧទាហរណ៍
“ត្រូវដាក់កែងមើលសិន ក្រែងល្អៀង។”
២
ញោចដៃឬជើង :
ឧទាហរណ៍
“កែងដៃ, កែងជើង។”
៣
ឈ្មោះសម្លម្ជូរគ្រឿងមួយប្រភេទដែលមានដាក់ម្ទេសក្រៀមនិងខ្ទិះដូង :
ឧទាហរណ៍
“កែងសាច់ជ្រូក, កែងត្រីសណ្ដាយ។”
៤
ដែលមានរង្វាស់ ៩០ដឺក្រេ :
ឧទាហរណ៍
“ត្រីកោណកែង, មុំកែង។”
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់