វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
កោស
កិរិយាសព្ទ· verb [កោស]
Learner aid: verb · [កោស]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
រូសរំលីង, កោសជ្រូក, កោសដូង ជាដើម។
Learner aid: verb · [កោស]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
រូសរំលីង, កោសជ្រូក, កោសដូង ជាដើម។
រូសរំលីង, កោសជ្រូក, កោសដូង ជាដើម។
ព្យាបាលតាមរបៀបប្រពៃណី ដោយយកកាក់ (សេន) ឬលោហធាតុរាងសំប៉ែត ទៅកោសសាច់ (ស្បែក) អ្នកជំងឺឱ្យឡើងក្រហម ហើយយកកែវជប់ដែលគេរោលភ្លើងមួយឆួលទៅដាក់ផ្កាប់លើសាច់ (ស្បែក) របស់អ្នកជំងឺ :
“ចូលកោសជប់ម៉ាស្សា។”