វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
កៅស៊ូ
នាម· noun [កៅ-ស៊ូ]មកពីភាសាបាលី
Learner aid: noun · [កៅ-ស៊ូ] — From Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ឈ្មោះឈើមួយប្រភេទមានជ័រស្អិតយឺតសម្រាប់ធ្វើសម្ភារៈបានច្រើនយ៉ាង :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
៧ ន័យនិយមន័យ
១
ឈ្មោះឈើមួយប្រភេទមានជ័រស្អិតយឺតសម្រាប់ធ្វើសម្ភារៈបានច្រើនយ៉ាង :
ឧទាហរណ៍
“ដើមកៅស៊ូ, ចម្ការកៅស៊ូ។”
២
រូបធាតុស្វិតយឺតដែលគេចាក់បង្ហូរពីដើមឈើនោះ ក៏ហៅថា កៅស៊ូ ដែរ :
ឧទាហរណ៍
“ជ័រកៅស៊ូ។”
៣
កៅស៊ូមានរាងជារង្វង់ សម្រាប់ចងរឹតវត្ថុប្រើប្រាស់ ឬជាល្បែងក្មេងខ្លះ :
ឧទាហរណ៍
“ក្មេងលេងផ្ទាត់កៅស៊ូ, ក្រងកៅស៊ូកងធ្វើចម្ពាមបាញ់សត្វ។”
៤
សម្ភារៈធ្វើអំពីក្រណាត់កៅស៊ូមិនជ្រាបទឹក ប្រើសម្រាប់ការពារជម្រាបទឹកឬទឹកភ្លៀង :
ឧទាហរណ៍
“ទទូរកៅស៊ូភ្លៀង, គ្របកៅស៊ូភ្លៀង។”
៥
(ម.ព. ជ័រលុប)។
៦
សារធាតុម្យ៉ាងធ្វើពីកាកសំណល់ប្រេងកាត ដោយលាយជាមួយសារធាតុផ្សេងៗ ដើម្បីផលិតជាសម្ភារៈប្រើប្រាស់។
៧
សារធាតុពណ៌ខ្មៅដែលបានមកពីកាកប្រេងកាតសម្រាប់ផ្សំជាមួយនឹងវត្ថុធាតុដើមផ្សេងទៀតនៅក្នុងសំណង់ផ្លូវថ្នល់ :
ឧទាហរណ៍
“កៅស៊ូថ្នល់, ថ្នល់ចាក់កៅស៊ូ។”
ប្រវត្តិ និងប្រភព
ប្រភពពាក្យ
មកពីភាសាបាលី
From Pali.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បារ. caoutchouc)
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់