វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
កៅអី
នាម· noun [កៅ-អី]មកពីភាសាចិន
Learner aid: noun · [កៅ-អី] — From Chineseសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
តាំងសម្រាប់អង្គុយ, សម្រាប់ដេក, គ្រឿងសង្ហារិមមួយប្រភេទមានជើងបួន មានឬគ្មានបង្អែកសម្រាប់អង្គុយ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
តាំងសម្រាប់អង្គុយ, សម្រាប់ដេក, គ្រឿងសង្ហារិមមួយប្រភេទមានជើងបួន មានឬគ្មានបង្អែកសម្រាប់អង្គុយ :
ឧទាហរណ៍
“កៅអីអង្គុយ, កៅអីដេក។”
ប្រវត្តិ និងប្រភព
ប្រភពពាក្យ
មកពីភាសាចិន
From Chinese.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (ចិ.)
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់