វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

កំណាត់

នាម· noun [កំ-ណាត់]

Learner aid: noun · [កំ-ណាត់]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

អ្វីៗដែលគេកាត់ឬដាច់ដាច :

ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

៣ ន័យ
១

អ្វីៗដែលគេកាត់ឬដាច់ដាច :

ឧទាហរណ៍

“កំណាត់ឈើ, ឫស្សី ១ កំណាត់។”

២

សំពត់ចាស់ឬសំពត់ដែលប្រឡាក់, សៅហ្មង ដែលគេលែងប្រើស្លៀកដណ្ដប់ហើយ សម្រាប់គ្រាន់តែជូតអ្វីៗប៉ុណ្ណោះ :

ឧទាហរណ៍

“កំណាត់ជូតក្ដារសរសេរ, កំណាត់សំពត់ជូតជើង ...។”

៣

សំពត់ចាស់ដាច់ដាចសម្រាប់ជូតអ្វីៗ ជាសំពត់ថយថោក។ ឯសំពត់ថ្មីដែលគេកាត់ហើយ ហៅតាមខ្នាតនោះថា សំពត់ ១អាវ, សំពត់ ១ត្បូង ឬហៅថា សំពត់ ១ម៉ែត្រ, សំពត់ប្រវែង ២ម៉ែត្រ; បើសំពត់វែងហៅថា សំពត់មួយកី, មួយផាប់; ខ្មែរក្នុងសម័យបុរាណ ពុំដែលហៅសំពត់ថ្មីដែលគេកាត់ហើយនោះថា កំណាត់ ឡើយ, ហៅ កំណាត់ ចំពោះតែសំពត់ចាស់សម្រាប់ជូតអ្វីៗដែលប្រឡាក់, ដែលសៅហ្មងប៉ុណ្ណោះឯង។

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់