វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
កំណិន
នាម· noun [កំ-ណិន]
Learner aid: noun · [កំ-ណិន]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ការកិន, ដំណើរដែលកិន, អំពើដែលសង្កត់ឱ្យបែក, ឱ្យល្អិត, ឱ្យរាបស្មើ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ការកិន, ដំណើរដែលកិន, អំពើដែលសង្កត់ឱ្យបែក, ឱ្យល្អិត, ឱ្យរាបស្មើ :
ឧទាហរណ៍
“កំណិនថ្មនៃផ្លូវនេះ ធ្វើពុំទាន់ហើយនៅឡើយ។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់