វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
កំបោរ
នាម· noun [កំ-បោ]
Learner aid: noun · [កំ-បោ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
វត្ថុមានសាច់ផុសផង់ មានពណ៌ស កើតអំពីថ្ម១យ៉ាងដែលដុតសុសឬអំពីសំបកលៀស, គ្រំជាដើម, ដែលគេដុតឱ្យសុស :
Learner aid: noun · [កំ-បោ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
វត្ថុមានសាច់ផុសផង់ មានពណ៌ស កើតអំពីថ្ម១យ៉ាងដែលដុតសុសឬអំពីសំបកលៀស, គ្រំជាដើម, ដែលគេដុតឱ្យសុស :
វត្ថុមានសាច់ផុសផង់ មានពណ៌ស កើតអំពីថ្ម១យ៉ាងដែលដុតសុសឬអំពីសំបកលៀស, គ្រំជាដើម, ដែលគេដុតឱ្យសុស :
“កំបោរថ្ម, កំបោរលៀស។”