វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
កំភូត
គុណនាម, នាម· adjective, noun [កំ-ភូត]
Learner aid: adjective, noun · [កំ-ភូត]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដែលចូលចិត្តតែខាងភូតកុហក, ដែលធ្លាប់តែភូតកុហក, ដែលមិនពិត :
Learner aid: adjective, noun · [កំ-ភូត]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដែលចូលចិត្តតែខាងភូតកុហក, ដែលធ្លាប់តែភូតកុហក, ដែលមិនពិត :
ដែលចូលចិត្តតែខាងភូតកុហក, ដែលធ្លាប់តែភូតកុហក, ដែលមិនពិត :
“មនុស្សកំភូត; ពាក្យកំភូត (ព.ទ្រ.), អាកំភូត។”