វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
កំរោល
នាម· noun [កំ-រ៉ោល]
Learner aid: noun · [កំ-រ៉ោល]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
អាការៈងងឹតមុខជ្រប់ឬងងឹតមុខខ្លាំងដល់ដួលដេក ដោយហេតុឃើញវត្ថុគួរខ្លាច, គួរស្ញែង មានឃើញឈាមជាដើម :
Learner aid: noun · [កំ-រ៉ោល]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
អាការៈងងឹតមុខជ្រប់ឬងងឹតមុខខ្លាំងដល់ដួលដេក ដោយហេតុឃើញវត្ថុគួរខ្លាច, គួរស្ញែង មានឃើញឈាមជាដើម :
អាការៈងងឹតមុខជ្រប់ឬងងឹតមុខខ្លាំងដល់ដួលដេក ដោយហេតុឃើញវត្ថុគួរខ្លាច, គួរស្ញែង មានឃើញឈាមជាដើម :
“កំរោលចូល, បោសកំរោល។”
ស្លុបអារម្មណ៍ទៅក្នុងសភាពងងឹត មួម៉ៅរហូតគ្រប់គ្រងអារម្មណ៍លែងបាន, ខឹងឆេវឆាវហួសប្រមាណទប់អារម្មណ៍លែងបាន។