វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ក្បិតក្បៀត
កិរិយាសព្ទ, គុណកិរិយា· verb, adverb [ក្បិត-ក្បៀត]
Learner aid: verb, adverb · [ក្បិត-ក្បៀត]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
សំច័យ, សំចែសំច័យ, មិនកញ្ជះកញ្ជាយ :
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖ត្បិតត្បៀត
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
សំច័យ, សំចែសំច័យ, មិនកញ្ជះកញ្ជាយ :
ឧទាហរណ៍
“ត្រូវខំក្បិតក្បៀតប្រាក់កាស កុំចាយវាយកញ្ជះកញ្ជាយពេក។”
ចំណាំការប្រើប្រាស់
(កុំប្រើពាក្យថា ត្បិតត្បៀត ព្រោះពុំមែនជាពាក្យមានន័យគួរប្រើទេ)។
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់