វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

ក្របៅ

នាម· noun [ក្រ-បៅ]

Learner aid: noun · [ក្រ-បៅ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ឈ្មោះឈើមួយប្រភេទ មានផ្លែបរិភោគបាន។ អ្នកស្រុកធ្លាប់ជឿមកថា កាលណាត្រីព្រលូងស៊ីផ្លែក្របៅ សាច់ត្រីនោះកាលណាគេបរិភោគទៅនឹងបណ្ដាលជាពិសពុល។

ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

២ ន័យ
១

ឈ្មោះឈើមួយប្រភេទ មានផ្លែបរិភោគបាន។ អ្នកស្រុកធ្លាប់ជឿមកថា កាលណាត្រីព្រលូងស៊ីផ្លែក្របៅ សាច់ត្រីនោះកាលណាគេបរិភោគទៅនឹងបណ្ដាលជាពិសពុល។

២

ដុំម្សៅសម្រាប់ធ្វើនំបញ្ចុកដែលគេលញ់ផ្ដុំជាដុំធំៗបម្រុងនឹងស្ងោរ :

ឧទាហរណ៍

“ក្របៅនំបញ្ចុក។”

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់