វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ក្រមាច់
គុណនាម· adjective [ក្រ-ម៉ាច់]
Learner aid: adjective · [ក្រ-ម៉ាច់]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដែលចេះកំប្លែង ដោយវាចាឬដោយអវយវៈ មានញាក់មុខញាក់មាត់ជាដើម គួរឱ្យសើច :
Learner aid: adjective · [ក្រ-ម៉ាច់]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដែលចេះកំប្លែង ដោយវាចាឬដោយអវយវៈ មានញាក់មុខញាក់មាត់ជាដើម គួរឱ្យសើច :
ដែលចេះកំប្លែង ដោយវាចាឬដោយអវយវៈ មានញាក់មុខញាក់មាត់ជាដើម គួរឱ្យសើច :
“មនុស្សក្រមាច់។”