វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ក្លិន
នាម· noun [ក្លិន]
Learner aid: noun · [ក្លិន]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ចំហាយដែលផ្សាយចេញពីវត្ថុផ្សេងៗ ក្រអូប ឬស្អុយជាដើម។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
៥ ន័យនិយមន័យ
១
ចំហាយដែលផ្សាយចេញពីវត្ថុផ្សេងៗ ក្រអូប ឬស្អុយជាដើម។
២
ក្លិនដែលភាយមកប៉ះនឹងច្រមុះធ្វើឱ្យឈ្លក់ កណ្ដាស់ ចេញទឹកភ្នែក ហៀរសំបោរ ជាដើម :
ឧទាហរណ៍
“ផ្កាស្បៃរឿងមានក្លិនឆួល។”
៣
ចំហាយក្លិនអាក្រក់ចេញពីពពួកត្រី សាច់ ឈាមសត្វស្រស់... និងរុក្ខជាតិមួយចំនួន :
ឧទាហរណ៍
“ត្រីមានក្លិនឆ្អាប។”
៤
ក្លិនដែលឆួលដិតជាប់នឹងច្រមុះខ្លាំង :
ឧទាហរណ៍
“ទឹកអប់មានក្លិនមុតខ្លាំង។”
៥
ចំហាយក្លិនអាក្រក់ចេញពីគំរង់ឬអ្វីៗដែលអាប់អួ រលួយ ជាដើម :
ឧទាហរណ៍
“ក្លិនស្អុយចេញពីគំនរសំរាម។”
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
ពាក្យផ្សំ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់