វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ក្លៀក
កិរិយាសព្ទ· verb [ក្លៀក]
Learner aid: verb · [ក្លៀក]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
រង្កៀកខ្លួនរំហើយខ្នង (និយាយចំពោះតែដំរី) :
Learner aid: verb · [ក្លៀក]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
រង្កៀកខ្លួនរំហើយខ្នង (និយាយចំពោះតែដំរី) :
រង្កៀកខ្លួនរំហើយខ្នង (និយាយចំពោះតែដំរី) :
“ដំរីក្លៀក។”
កៀនដៃនៅក្រោមស្មា។
(និយាយក្លាយជា ប្លៀក ក៏មាន)។