វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

ខ្លោងទ្វារ

នាម· noun [ខ្លោង-ទ្វា]

Learner aid: noun · [ខ្លោង-ទ្វា]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

បង្គោលមួយគូមានធ្នឹមធ្វើដោយឥដ្ឋឬឈើភ្ជាប់នឹងកំពែង ឬ របង មានចន្លោះជាផ្លូវសម្រាប់ចេញចូលបាន :

ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ
១

បង្គោលមួយគូមានធ្នឹមធ្វើដោយឥដ្ឋឬឈើភ្ជាប់នឹងកំពែង ឬ របង មានចន្លោះជាផ្លូវសម្រាប់ចេញចូលបាន :

ឧទាហរណ៍

“ខ្លោងទ្វារវត្ត, ខ្លោងទ្វារផ្ទះ។”

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់