វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ខ្លោងទ្វារ
នាម· noun [ខ្លោង-ទ្វា]
Learner aid: noun · [ខ្លោង-ទ្វា]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
បង្គោលមួយគូមានធ្នឹមធ្វើដោយឥដ្ឋឬឈើភ្ជាប់នឹងកំពែង ឬ របង មានចន្លោះជាផ្លូវសម្រាប់ចេញចូលបាន :
Learner aid: noun · [ខ្លោង-ទ្វា]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
បង្គោលមួយគូមានធ្នឹមធ្វើដោយឥដ្ឋឬឈើភ្ជាប់នឹងកំពែង ឬ របង មានចន្លោះជាផ្លូវសម្រាប់ចេញចូលបាន :
បង្គោលមួយគូមានធ្នឹមធ្វើដោយឥដ្ឋឬឈើភ្ជាប់នឹងកំពែង ឬ របង មានចន្លោះជាផ្លូវសម្រាប់ចេញចូលបាន :
“ខ្លោងទ្វារវត្ត, ខ្លោងទ្វារផ្ទះ។”