វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ខ្វៀល
កិរិយាសព្ទ· verb [ខ្វៀល]
Learner aid: verb · [ខ្វៀល]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ចិតឆ្កៀលជុំវិញយកសាច់ខាងក្រៅ ឬសាច់ខាងក្នុងនៃវត្ថុអ្វីមួយ ចិតយកសាច់ចេញសម្រួលឱ្យផតតាមតម្រូវការ :
Learner aid: verb · [ខ្វៀល]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ចិតឆ្កៀលជុំវិញយកសាច់ខាងក្រៅ ឬសាច់ខាងក្នុងនៃវត្ថុអ្វីមួយ ចិតយកសាច់ចេញសម្រួលឱ្យផតតាមតម្រូវការ :
ចិតឆ្កៀលជុំវិញយកសាច់ខាងក្រៅ ឬសាច់ខាងក្នុងនៃវត្ថុអ្វីមួយ ចិតយកសាច់ចេញសម្រួលឱ្យផតតាមតម្រូវការ :
“ចិតសំបកត្រឡាចខ្វៀលយកស្នូលចេញ។”