វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ខ្សុច
កិរិយាសព្ទ· verb [ខ្សុច]
Learner aid: verb · [ខ្សុច]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
និយាយឱ្យទំនងឱ្យដឹងគ្នាជាមុនជាការស្ងាត់ :
Learner aid: verb · [ខ្សុច]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
និយាយឱ្យទំនងឱ្យដឹងគ្នាជាមុនជាការស្ងាត់ :
និយាយឱ្យទំនងឱ្យដឹងគ្នាជាមុនជាការស្ងាត់ :
“ខ្សុចគ្នាហើយស្រាប់តែចេញទៅអស់។”
អំពីសូត្រ ឬ អំបោះ ដែលមានសរសៃមិនត្រង់ :
“សូត្រខ្សុច, អំបោះខ្សុច។”