វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ខ្សៀក
ឧទានសព្ទ· interjection [ខ្សៀក]
Learner aid: interjection · [ខ្សៀក]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
សូរឮតិចៗ ដោយប្រហារអ្វីៗនឹងអាវុធដ៏មុត ឬ ដោយខ្យល់បក់; ដោយអូសខ្សែតូចឆ្មារយ៉ាងឆាប់រហ័ស; ដោយពស់លូនយ៉ាងរហ័ស :
Learner aid: interjection · [ខ្សៀក]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
សូរឮតិចៗ ដោយប្រហារអ្វីៗនឹងអាវុធដ៏មុត ឬ ដោយខ្យល់បក់; ដោយអូសខ្សែតូចឆ្មារយ៉ាងឆាប់រហ័ស; ដោយពស់លូនយ៉ាងរហ័ស :
សូរឮតិចៗ ដោយប្រហារអ្វីៗនឹងអាវុធដ៏មុត ឬ ដោយខ្យល់បក់; ដោយអូសខ្សែតូចឆ្មារយ៉ាងឆាប់រហ័ស; ដោយពស់លូនយ៉ាងរហ័ស :
“កាំបិតនេះមុតខ្សៀក, ខ្យល់បក់ឮខ្សៀក។”