វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
គោក
គុណនាម, នាម· adjective, noun [គោក]
Learner aid: adjective, noun · [គោក]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដែលទីទៃពីមានទឹក គឺដែលគ្មានទឹក :
Learner aid: adjective, noun · [គោក]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដែលទីទៃពីមានទឹក គឺដែលគ្មានទឹក :
ដែលទីទៃពីមានទឹក គឺដែលគ្មានទឹក :
“ទីគោក, ម្ហូបគោក, សម្លគោក, ឆាគោក, ឡើងទៅលើគោក។”
ទួលកណ្ដាលវាល ឬ កណ្ដាលវាលស្រែ សព្វថ្ងៃនេះគេធ្វើជាភូមិលំនៅ ក៏មានដោយច្រើន។
ឈ្មោះតំបន់ទួលខ្ពស់មួយ ក្នុងក្រុងភ្នំពេញ ជាទីគោកដែលទឹកមិនលិចក្នុងរដូវវស្សា។ ដោយហេតុទួលនោះ ជាទីគោកខ្ពស់ទឹកមិនលិច ដូច្នោះទើបគេហៅ ទួលគោក។ តមកហៅក្លាយថា ទួលគក មកពីសរសេរជាអក្សរបារាំងថា Kork។ សព្វថ្ងៃរាជការក្រុងរៀបចំតំបន់នេះទៅជាភូមិមួយដ៏ស្អាតល្អសមរម្យតាមសម័យនិយម :
“ទួលគោកជាតំបន់មួយក្នុងខណ្ឌទួលគោករាជធានីភ្នំពេញ។”
1