វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

ចាមរី

[ចា-ម៉ៈ-រ៉ី] ឬ [ចា-មៈ-រី]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

Learner aid: [ចា-ម៉ៈ-រ៉ី] ឬ [ចា-មៈ-រី] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

សត្វចតុប្បាទមួយប្រភេទ មានរោមវែងៗសម្បុរសស្រោបខ្លួន មានសំណុំកន្ទុយសត្រសោលភ្លឺថ្លា, មានរូបសណ្ឋានស្រដៀងនឹងក្របី, ប៉ុន្តែមាឌតូចជាងក្របី, មានកំណើតរស់នៅក្នុងប្រទេសត្រជាក់ ដូចប្រទេសទីបេត៍ជាដើម, គេច្រើនយកសំណុំសក់កន្ទុយសត្វនេះធ្វើជា ស៊ែ ហៅថា វាលវីជនី, តាមរជ្ជប្រពៃណីតាំងពីបុរាណកាលរៀងមក វាលវីជនី នេះរាប់បញ្ចូលក្នុង រាជកកុធភណ្ឌ ទាំង ៥ឈ្មោះ, ចាមរី ជាសត្វប្រយ័ត្នជានិច្ចមិនឱ្យសក់កន្ទុយវា ប្រឡាក់ប្រឡូស។

ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

២ ន័យ
១

សត្វចតុប្បាទមួយប្រភេទ មានរោមវែងៗសម្បុរសស្រោបខ្លួន មានសំណុំកន្ទុយសត្រសោលភ្លឺថ្លា, មានរូបសណ្ឋានស្រដៀងនឹងក្របី, ប៉ុន្តែមាឌតូចជាងក្របី, មានកំណើតរស់នៅក្នុងប្រទេសត្រជាក់ ដូចប្រទេសទីបេត៍ជាដើម, គេច្រើនយកសំណុំសក់កន្ទុយសត្វនេះធ្វើជា ស៊ែ ហៅថា វាលវីជនី, តាមរជ្ជប្រពៃណីតាំងពីបុរាណកាលរៀងមក វាលវីជនី នេះរាប់បញ្ចូលក្នុង រាជកកុធភណ្ឌ ទាំង ៥ឈ្មោះ, ចាមរី ជាសត្វប្រយ័ត្នជានិច្ចមិនឱ្យសក់កន្ទុយវា ប្រឡាក់ប្រឡូស។

២

ឈ្មោះឈើធំមួយប្រភេទ មានផ្កាត្រសោលស្រដៀងនឹងសក់កន្ទុយសត្វចាមរី។

ចំណាំការប្រើប្រាស់

(អ្នកខ្លះហៅ អម្ពិលបារាំង ហៅដោយច្រឡំ)។

ប្រវត្តិ និងប្រភព

ប្រភពពាក្យ

មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

From Sanskrit and Pali.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ.បា. ចមរី)

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់