វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ចាស់ទុំ
នាម· noun [ចាស់-ទុំ]
Learner aid: noun · [ចាស់-ទុំ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
មនុស្សដែលមានវ័យចំណាស់ជាងគេឬជារៀមច្បងនៅក្នុងគ្រួសារ វង្សត្រកូល ក្នុងភូមិ ស្រុក :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
មនុស្សដែលមានវ័យចំណាស់ជាងគេឬជារៀមច្បងនៅក្នុងគ្រួសារ វង្សត្រកូល ក្នុងភូមិ ស្រុក :
ឧទាហរណ៍
“គាត់ជាមនុស្សចាស់ទុំក្នុងភូមិ, គោរពចាស់ទុំ, ឱ្យចាស់ទុំចូលស្ដីដណ្ដឹង។”
២
(សំនួន.) ដែលមានឥរិយាបថនិងអត្តចរិតនឹងធឹង ចេះគិតគូរវែងឆ្ងាយ, ដែលមានបទពិសោធច្រើននិងច្បាស់លាស់ :
ឧទាហរណ៍
“នាងនៅក្មេងតែមានអត្តចរិតចាស់ទុំ, គាត់ជាអ្នកនយោបាយចាស់ទុំ។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់