វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

ចាំតែ

គុណកិរិយា· adverb [ចាំ-តែ]

Learner aid: adverb · [ចាំ-តែ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

បម្រុងតែ, រង់ចាំតែ, ប្រុងចាំតែ :

ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

២ ន័យ
១

បម្រុងតែ, រង់ចាំតែ, ប្រុងចាំតែ :

ឧទាហរណ៍

“វាឥតជួយធ្វើអីទេ, ចាំតែឆ្អិនស៊ីៗ (ឆ្អិនស៊ីឆ្អិនស៊ី) រាល់តែពេល; រង់ចាំវាបន្តិចទៅ, ចាំតែវាមកដល់ យើងន្អាលនឹងទៅ; វាឥតដឹងអីទេ អាងតែមានមាត់ ចាំតែស្ដីថាឱ្យគេ។ល។”

២

(ព.សា.) ពាក្យប្រើនៅខាងដើមល្បះ ដើម្បីបង្ហាញន័យបដិសេធ :

ឧទាហរណ៍

“ចាំតែគាត់ភ្លើតើ! (គាត់មិនមែនភ្លើទេ)។”

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ទម្រង់ពាក្យ

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់