វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ចៀស
កិរិយាសព្ទ· verb [ចៀស]
Learner aid: verb · [ចៀស]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
គេចចេញ, ដើរវាង, ថយចេញ, ដើរងាកបែរមិនឱ្យប៉ះទង្គិចគ្នា :
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖ជៀស
Learner aid: verb · [ចៀស]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
គេចចេញ, ដើរវាង, ថយចេញ, ដើរងាកបែរមិនឱ្យប៉ះទង្គិចគ្នា :
គេចចេញ, ដើរវាង, ថយចេញ, ដើរងាកបែរមិនឱ្យប៉ះទង្គិចគ្នា :
“ចូរចៀសចេញឱ្យឆ្ងាយទៅ!; ផ្លូវនេះតូចចង្អៀតណាស់ រកតែចៀសគ្នាមិនរួច។”