វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ចំណាប់
នាម· noun [ចំ-ណាប់]
Learner aid: noun · [ចំ-ណាប់]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ការចាប់, អំពើដែលចាប់ :
Learner aid: noun · [ចំ-ណាប់]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ការចាប់, អំពើដែលចាប់ :
ការចាប់, អំពើដែលចាប់ :
“បានចំណាប់ហើយ គឺបានកណ្ដាប់ដៃហើយ។”
ជនដែលត្រូវគេចាប់ទុកជាថ្នូរ :
“ចំណាប់ខ្មាំងត្រូវបានដោះលែងវិញ។”
ឆើត, ផ្ដាច់, ណាស់ :
“ល្អចំណាប់។”