វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ចំទើត
កិរិយាសព្ទ, គុណកិរិយា· verb, adverb [ចំ-ទើត]
Learner aid: verb, adverb · [ចំ-ទើត]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដើរ ឬឈរដោយចុងជើង លើកកែងឱ្យខ្ពស់ផុតឡើងពីផ្ទៃដែលជាន់ :
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖ជំទើត
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ដើរ ឬឈរដោយចុងជើង លើកកែងឱ្យខ្ពស់ផុតឡើងពីផ្ទៃដែលជាន់ :
ឧទាហរណ៍
“ឈរចំទើតជើង។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់