វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ចំបាប់
កិរិយាសព្ទ· verb [ចំ-បាប់]
Learner aid: verb · [ចំ-បាប់]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ប្រចាប់គ្នាបោក ឬផ្ដួលដោយស្នៀត ឬកម្លាំង :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
ប្រចាប់គ្នាបោក ឬផ្ដួលដោយស្នៀត ឬកម្លាំង :
ឧទាហរណ៍
“ចំបាប់គ្នា។”
២
អាការៈដែលមនុស្សពីរនាក់ឬច្រើននាក់ចាប់គ្នាបោកផ្ដួល :
ឧទាហរណ៍
“លេងចំបាប់។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់