វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ច្របាច់ច្របល់
កិរិយាសព្ទ· verb [ច្រ-បាច់-ច្រ-បល់]
Learner aid: verb · [ច្រ-បាច់-ច្រ-បល់]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ច្របាច់លាយច្រឡូកចូលគ្នាសព្វសាច់ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ច្របាច់លាយច្រឡូកចូលគ្នាសព្វសាច់ :
ឧទាហរណ៍
“ម្សៅនំគមត្រូវច្របាច់ច្របល់សិនទើបល្អ។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់