វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ច្រមុះ
នាម· noun [ច្រ-ម៉ុះ]
Learner aid: noun · [ច្រ-ម៉ុះ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
អវយវៈនៅចំពីមុខខាងលើមាត់មានរន្ធសម្រាប់ដកដង្ហើម។
Learner aid: noun · [ច្រ-ម៉ុះ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
អវយវៈនៅចំពីមុខខាងលើមាត់មានរន្ធសម្រាប់ដកដង្ហើម។
អវយវៈនៅចំពីមុខខាងលើមាត់មានរន្ធសម្រាប់ដកដង្ហើម។
ផ្នែកនៃក្ដោងច្រមុះដែលមានសណ្ឋានរឹងខ្ពស់ឡើងពីផ្ទៃមុខ :
“ដាក់ខ្ទង់ច្រមុះថ្មី, វះកាត់លើកខ្ទង់ច្រមុះ។”