វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ច្រេះ
កិរិយាសព្ទ· verb [ច្រេះ]
Learner aid: verb · [ច្រេះ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
កាប់ឬចាំងរេះត្រង់ទីខាងៗនៃវត្ថុអ្វីមួយដើម្បីឱ្យរបេះបន្តិចម្ដងៗ :
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖ជ្រែះ
Learner aid: verb · [ច្រេះ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
កាប់ឬចាំងរេះត្រង់ទីខាងៗនៃវត្ថុអ្វីមួយដើម្បីឱ្យរបេះបន្តិចម្ដងៗ :
កាប់ឬចាំងរេះត្រង់ទីខាងៗនៃវត្ថុអ្វីមួយដើម្បីឱ្យរបេះបន្តិចម្ដងៗ :
“ច្រេះគល់ឈើ, ច្រេះដីជើងដំបូក។”
(ប្រើជា ជ្រែះ ក៏មានតាមទម្លាប់និយាយដោយស្រុក)។